Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

więc jeśliś żoną wykształciucha
albo wprost mówiąc solitera
i gdy świadomość ci doskwiera
że on wulkanem nudy bucha

I jeśli brak ci w życiu druha
Druha, co dmuchnie w pustkę życiem
Abyś wiedziała, że posucha
na szczęście nie przydarzy ci się

Pluń na dokument co w archiwum
do śmierci twej zbutwieje prawie
Się nie zawali uniwersum
Gdy się zapomnisz i po sprawie

Już nigdy jego mikroświata
z nim nie podzielisz bo i po co
marnować z nim kolejne lata
powiew powietrza wdeptać w błoto ?

Zaplątać się w labirynt mazi
utonąć i już nie wypłynąć ?
Nawet się Bozia nie obrazi
i się zawaha czy cię przekląć

Gdy możesz z jego życia zniknąć
Zrób to czym prędzej, już o brzasku
By jego treścią nie przeniknąć
I nie zadusić się w potrzasku

Opublikowano (edytowane)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Twarde wersy o wysysani

 

u życia innym. Wampiryzm emocjonalny wyczuwam. 

 

Gniew przemówił we mnie z tych wersów, ale słuszny gniew, choć destrukcyjny. 

Nie wiem czy ta piosenka ze słowami J. Tuwima, jest tutaj na miejscu. Wg mnie tak. 

Dziwnie drażniący wiersz - podoba mi się jego decyzyjność. 

 

TYLKO JAKOŻ MI OSTATNIA ZWROTKA NIE PASUJE

To już jej  decyzja. Może ona chce się "zadusić w jego potrzasku.?

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Edytowane przez Justyna Adamczewska (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Trollformel fajnie, że zajrzałaś, fandom "Enigma" pozdrawiam ;)
    • Notujemy wspomnienia    I szukamy ucieczki  Ukojenia    Od tego całego znoju   Bo tak bardzo  Pragniemy spokoju    W tym świecie  Z miliona obrazków    Ale te obrazki  Nie były nigdy prawdziwe     
    • Każdy się o moje nogi podtyka, w proch się zamienia i nagle gdzieś znika I nie wiadomo czy Diabła za rogi, Boga za nogi, czy też brzytwy się chwyta Zapewne nie będe znał odpowiedzi, ale szanuję, że akurat mnie o to pytasz W świecie, w którym jedni są spragnieni, a drudzy się topią warto umieć pływać.   Jeśli nie zaśmiałeś się ze swojego żartu to znaczy, że był on słaby Wiem, że chciałbyś być synem koleżanki twojej mamy, bo to pies na baby Obserwuje ludzi w moim wieku, w ciągłym biegu, ciągle na mieście kebaby  Na sali zajęte kanapy, dobierając się w pary, organizują do kina wypady   Nie mam odwagi ani siły by cokolwiek tu zmieniać Mogę w spokoju czekać lub jedynie w kółko narzekać Nie poszedłem do Mam talent, bo go nie mam a gdybym kiedyś zmienił zdanie to najpewniej bym przegrał.
    • W swojej ciemności mam wtórną twarz I każdy niepewny krok pozbawia mnie tchu  Tak chciałabym móc wychylić się  Poza krawędź luster poza krawędź drzwi  Lecz między nami powiem nic nie jest po staremu  Mam w sobie okruchy otuchy  A mową odsłaniam się niby lilie tulipany  A mową podlewam swój cień w upale Dopiero kiedy mrużę powieki   Wszystko wydaje się podobne  Pozbawione prawdy  Najchętniej więc otwieram oczy  Niechaj ciemność mnie tak nie tuli   Nie chcę umrzeć w objęciach życia  Splamionego czarnym tuszem omotania   Owijam się w kokon modlitwy łez  Udając liść, suchy jak zwój  Bez podsłuchiwań pająka       
    • @Anex to piękny I prawdziwy wiersz. Fajna forma I treść,  która zostaje Urzeklo mnie tu " wciąż ide dalej przez zycia krag " To slowa, które przynoszą rozwiazanie .. Pozdrawiam
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...