Jesień

[Kamilal lesiak44]

Jesienne wieczory tak dłużą się

Z drzew spadają liście unosząc sie

Żółte czerwone  brązowe

Listki lecą kolorowe

Szaro zimno dzień ponury

Ciemne na niebie chmury

Deszcz pada i słota

Ziemia mokra od błota

Nie widać juz prawie zieleni

Taki urok złotej Polskiej jesieni.

 

 

[Bożena Tatara - Paszko]

Kamilo

Gdyby Twój wierszyk miał być fraszką to wycięłabym z niego:

 

deszcz pada i słota

ziemia mokra od błota

nie widać już prawie zieleni

taki urok złotej polskiej jesieni

 

Nie rozumiem dlaczego zaczynasz każdy wers dużą literą.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ten fragment trąci straszną grafomanią.

Zanim zaczniesz coś publikować może spróbuj w warsztacie. Myślę, że znajdzie się ktoś, kto zechce Ci pomóc.  Na portalu jest sporo polonistów.

 

Pozdrawiam ciepło :)

Edytowane 22 Października 2017 przez czytacz (wyświetl historię edycji)

[azk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To jest bardzo banalny wierszyk. Wyliczanka. Nie ma tutaj żadnych metafor, a tylko wyszczególniasz powszechnie wiadome atrybuty jesieni. Do tego częstochowskie rymy w układzie a-a b-b robią przygnębiające wrażenie. To, że się Tobie rymuje, to jeszcze nie powód aby nazwać siebie poetą.

 Popatrz jak można pięknie napisać o jesieni :

 

http://poezja.org/wz/Pawlikowska-Jasnorzewska_Maria/5789/Amazonka

 

Jeśli chcesz pisać wiersze, to najpierw zobacz co można zrobić ze słowem. Sorry, ale jedno wielkie NIE dla tego wiersza i tej banalnej miniaturki wrzuconej wcześniej.  Sorry

[Kamilal lesiak44]

Ok super