Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Wiewiórka

Justyna Adamczewska
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Justyna Adamczewska

Justyna Adamczewska

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

Cud

 

Wiewiórka orzeszki zbierała,

na zimę ścieliła mieszkanko.

Swe serce rodzinie oddała, 

zaś ojciec szył wszystkim ubranko.                         

 

Gdy nadszedł kres pory jesiennej,

panoszyć zaczęły się mrozy,

familii w kłębuszki zwiniętej

nie dotykały lodowe zgrozy.

 

Dziatwa o słodziakowych pyszczkach

wtulona w ciepełko rodziców

kryjących w swych miękkich serduszkach

radość z nowo narodzonych malców

 

Nareszcie przybyła wiosenka,

kwiatami witały ją łąki,

a także w kropeczki sarenka

oraz motyl w kolorze mąki.

 

Czerwiec ze sobą przyniósł lato,

zieleń listowia i wiele gniazd

aż szczebiotały ptaki na to

niebo świeciło iskrami gwiazd.

 

Jesień przyniosła chmury i deszcz

przyszedł czas orzechów zbierania

wiewiórcza brać wszak musi coś jeść.

 

                ****

 

Ziemia to krąg porządku i ładu.

 

Justyna Adamczewska

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Edytowane przez Justyna Adamczewska (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy

  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Charismafilos
      Dotyk i Wichura

      Przez Charismafilos · Opublikowano

      @Trollformel fajnie, że zajrzałaś, fandom "Enigma" pozdrawiam ;)
    • Poezja to życie
      Ucieczka

      Przez Poezja to życie · Opublikowano

      Notujemy wspomnienia    I szukamy ucieczki  Ukojenia    Od tego całego znoju   Bo tak bardzo  Pragniemy spokoju    W tym świecie  Z miliona obrazków    Ale te obrazki  Nie były nigdy prawdziwe     
    • kultura_pop
      ONI, MŁODZI

      Przez kultura_pop · Opublikowano

      Każdy się o moje nogi podtyka, w proch się zamienia i nagle gdzieś znika I nie wiadomo czy Diabła za rogi, Boga za nogi, czy też brzytwy się chwyta Zapewne nie będe znał odpowiedzi, ale szanuję, że akurat mnie o to pytasz W świecie, w którym jedni są spragnieni, a drudzy się topią warto umieć pływać.   Jeśli nie zaśmiałeś się ze swojego żartu to znaczy, że był on słaby Wiem, że chciałbyś być synem koleżanki twojej mamy, bo to pies na baby Obserwuje ludzi w moim wieku, w ciągłym biegu, ciągle na mieście kebaby  Na sali zajęte kanapy, dobierając się w pary, organizują do kina wypady   Nie mam odwagi ani siły by cokolwiek tu zmieniać Mogę w spokoju czekać lub jedynie w kółko narzekać Nie poszedłem do Mam talent, bo go nie mam a gdybym kiedyś zmienił zdanie to najpewniej bym przegrał.
    • Somnia
      W swojej ciemności

      Przez Somnia · Opublikowano

      W swojej ciemności mam wtórną twarz I każdy niepewny krok pozbawia mnie tchu  Tak chciałabym móc wychylić się  Poza krawędź luster poza krawędź drzwi  Lecz między nami powiem nic nie jest po staremu  Mam w sobie okruchy otuchy  A mową odsłaniam się niby lilie tulipany  A mową podlewam swój cień w upale Dopiero kiedy mrużę powieki   Wszystko wydaje się podobne  Pozbawione prawdy  Najchętniej więc otwieram oczy  Niechaj ciemność mnie tak nie tuli   Nie chcę umrzeć w objęciach życia  Splamionego czarnym tuszem omotania   Owijam się w kokon modlitwy łez  Udając liść, suchy jak zwój  Bez podsłuchiwań pająka       
    • wiedźma
      Niepewność życia

      Przez wiedźma · Opublikowano

      @Anex to piękny I prawdziwy wiersz. Fajna forma I treść,  która zostaje Urzeklo mnie tu " wciąż ide dalej przez zycia krag " To slowa, które przynoszą rozwiazanie .. Pozdrawiam

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...