Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

 

 

 

"Kup pan lustro, bardzo proszę"

-szept dociera do mnie cichy.

Kup pan, oddam je za grosze,

handlarz , panie , ze mnie lichy.

 

Lustro czarem naznaczone,

co niezwykłą cechę ma,

gdy na druga spojrzysz stronę,

ujrzysz, co ci w duszy gra.

 

Cóż,  kupiłem, zapomniałem,

aż tu raz, pewnego dnia,

lustro w rękach obracałem,

nagle patrzę, cóż to –„ ja”?

 

Oczy jakieś odmłodzone

intelektu skrzą się głębią,

ja” zwrócony w moją stronę

pręży tors, I am a Champion!

 

Nie, nie wierzę, niemożliwe

To w mej duszy jest tak pięknie?

Lustro iście urokliwe,

Lecz co będzie, jeśli pęknie?

 

No i stało się najgorsze,

Lustro trach I czar już znika,

a ja odtąd do dziś noszę

krzywą gębę satyryka. :(

 

 

 

Edytowane przez JADer (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Oświadczam uroczyście, że ostatni wers to czysta "licentia poetica" i wizualnie nie ma nic wspólnego z rzeczywistym wyglądem pl-a.

Pozdrawiam :)

AD

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Manek   To prawda, że nasza perspektywa jest zawsze perspektywą zwycięzców. Ciekawe, że wspominasz o fundamentach obecnej kultury - to prowadzi do pytania, czy możliwy jest jakiś postęp moralny, skoro ciągle budujemy na podobnych mechanizmach. Może różnica jest w tym, że teraz przynajmniej mamy świadomość tego procesu? Ale co z tą wiedzą zrobić? – czy to nas paraliżuje, czy mobilizuje do budowania czegoś innego?
    • Jedyny moment kiedy nie myślę o świecie to kiedy jestem z n i ą. Leczy moje rany, o których istnieniu nie ma pojęcia. Bo nie lubię mówić o sobie. Ale w tym milczeniu jest coś sakralnego, coś co tylko ona jest w stanie zrozumieć. Rozpadam się pod twoim dotykiem, ciepło naszych ciał przeistacza się w uczucie, którego nie jestem w stanie opisać słowami. Czuje je głównie duchem.
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Próbowałam napisać go trzynastogloskowcem , liczba co prawda się zgadza. Nie jestem jednak pewna czy do końca o taka treść będzie ostateczna. Trochę mnie np. razi pierwsza strofa.  Dziękuję za piękny komentarzc. I jeszcze czy nie lepiej zamiast " znicz pamięci zapalaj " to " znicz pamięci zapal "? .
    • @Berenika97 Trafiłaś w sedno. Dokładnie o to mi chodziło. Jesteśmy dumni z tej historii którą mamy. Nie zdajemy sobie sprawy, że gdyby ona całkiem inaczej wypadła, to bylibyśmy z niej tak samo dumni jak teraz. Stawialibyśmy sobie tylko innych bohaterów na cokołach. O pokonanych niewiele się mówi, a im dalej w przeszłości, tym mniej. Dlatego tutaj przykład Cezara. Gloryfikujemy tą kulturę a zapominamy o tych milionach poległych. Dodam jeszcze, że wszystkie wysokie kultury, włącznie z naszą obecną też, zbudowane są na krwi, łzach i niewolnictwie.
    • @Proszalny   Bardzo dziękuję!    Dziękuję za ten komentarz - sam jest poetycki.  "Zbiór wróżb Tao" - to określenie zostanie ze mną na długo. I te poranki, kiedy wisi się między... to najcenniejszy czas dnia, prawda? Kiedy wszystko jeszcze może być.   Serdecznie pozdrawiam. :) @lavlla nisu   Bardzo dziękuję!  Tak, o tej nadziei na początku - kiedy dzień jeszcze nie wie, czym będzie, a my też jeszcze nie wiemy, kim będziemy tego dnia. O tej czystej karcie świtu.   Sedecznie pozdrawiam. :)  @Achilles_Rasti     Bardzo dziękuję!  Serdecznie pozdrawiam. :) 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...