Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Sam ze sobą stale, zawsze  przeciw sobie

gram dniami, nocami w rosyjską ruletkę,

by cię , moja miła, zatrzymać przy sobie,

bo na ciebie skarbie wciąż mam wielką chętkę

 

Ach, to  twoje ciało jakże mnie zachwyca,

lecz los  tak okrutny niespodzianie sprawił,

że ni ust twych nie ma, ani twego  cyca,

a na ich wspomnienie  serce tak mi krwawi.

 

Wiem, że w końcu znajdę tę drogę do ciebie,

ciała znów zatańczą wspólny rytm miłości,

a rozkosz na zawsze w duszy mej zagości

czyniąc, że wraz z Tobą co noc będę w niebie.

 

Nie, brakiem odzewu nie waż się mnie zranić,

gdy tak mocno bije dzwon miedzy nogami

 

2011

Opublikowano

Nie pytaj .

Żaden człowiek nie jest samoistną wyspą; każdy stanowi ułomek kontynentu, część lądu. Jeżeli morze zmyje choćby grudkę ziemi, Europa będzie pomniejszona, tak samo jak gdyby pochłonęło przylądek, włość twoich przyjaciół czy twoją własną. Śmierć każdego człowieka umniejsza mnie, albowiem jestem zespolony z ludzkością. Przeto nigdy nie pytaj, komu bije dzwon: bije on tobie.

 

 

                                                                                                                                                         pozdrawiam

Opublikowano (edytowane)

Dzięki wszystkim za komentarze, choć zdaje sobie sprawę, że to chyba najgorszy wiersz, jaki tu zamieściłem, za co oczywiście serdecznie przepraszam, ale cóż wena czasami znika zwłaszcza przy nadmiarze kłopotów dnia powszedniego.

Czemu twych wierszy ostatnio brak

masz dar pisania jak mało kto,

no i co z tego, że wiem jak,

kiedy niestety nie wiem co

 

Zawsze jednak jest nadzieja :)

 

Pozdrawiam serdecznie

AD

Edytowane przez JADer (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @WiatrŚwietlny To chyba oko cyklonu. W oku cyklonu panuje spokój i cisza, co stanowi uderzający kontrast dla ekstremalnych warunków atmosferycznych szalejących tuż obok.    Przechodził - czytam - przewiewał.
    • @Berenika97 Koleżanko myk polega też na tym że jako prawie 50 latek jesteś już nieco zestarzały, a wtedy jakoś te zaskoczenia jakoś dziwnym trafem już mniej ciebie interesują. Z jednej strony unikasz już trochę zaskoczeń, a z drugiej nie uczysz już się tak na zaskoczeniach, jakby rdzewiejesz. I choć chcesz świat rozgryźć i masz nawet nieco więcej narzędzi ku temu to myk polega i na tym, że jakby gorzej Ci to wychodzi, często coraz gorzej wbrew pozorom. A dobijają się następni, kolejni, nowi, ze świeżą siłą, werwą i zapałem i to oni być może lepiej rozumieją na czym myk polega, choć generalnie śmiem twierdzić, że i tak tego nikt nie wie. Pozdrawiam :)
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Pomysł jest, wiersz wymaga jednak dopracowania. Takie na przykład przybite gwoździem oczy, musiałyby być na tyle uszkodzone, żeby już nie pełnić żadnej funkcji, tu jednak mają sporo do zrobienia, bo są wejściem i wyjściem.  Daję plusa na zachętę.   Pozdrawiam :)  
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Pięknie to oczekiwanie na lato. Życzę mnie frasunków, więcej muzyki i przyjemnośći. Pozdrawiam serdecznie.
    • w roli statysty niekontrolowany przemarsz krajobraz co chwilę łapie oddech idziemy po wiatr   kilka zdjęć w euforii późnego błękitu i skrawek dzikiego oceanu zamiast słów tylko sól w ustach   a jeszcze wczoraj śniła mi się powódź nocne marki topiły się między snami próbowałem zasnąć gdzieś indziej  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...