Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

Deszczyk monotonnie  za oknem stuka

Pojedyńczymi kroplami na złe sny

Zmęczony życiem rymów jeszcze szuka

Co piękniejsze powyciąga z szarej mgły

 

Blaski słońca giną za pajęczyną

Którą cierpliwie kumpel pająk wciąż tka

Na stole szklany dzbanek z jarzębiną

Stara muzyka z gramofonu znów gra

 

A pokój spowity w chłodnym półmroku

Z kalendarza trochę kartek zostało

On nie usłyszy już  jej szybkich kroków

Gdy wracała to wszystko odżywało

 

Tak wierzył że są sobie przeznaczeni

Serce  rozrywa dziś smutne wspomnienie

Czasu nikt nie cofnie co los odmieni

A po nich nie zostaną choćby cienie

Edytowane przez Maciej_Jackiewicz (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Każdego wrażliwego dotknie kiedyś melancholia, to normalny stan, jeśli odchodzi ktoś lub kończy się coś, co dla nas jest ważne.

 

A co do wiersza, jeśli zechciałbyś przeczytać go uważnie na głos, zauważysz zapewne, że niektóre wersy nieco odstają rytmicznie od pozostałych, ale wystarczy tylko lekko zmienić szyk wyrazów, aby temu zapobiec.

Nie będę pokazywał, które, gdyż każdy z nas ma nieco inną wrażliwość rytmiczną i co nie pasuje mnie, może odpowiadać Tobie.

 

Pozdrawiam :)

AD

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Trollformel fajnie, że zajrzałaś, fandom "Enigma" pozdrawiam ;)
    • Notujemy wspomnienia    I szukamy ucieczki  Ukojenia    Od tego całego znoju   Bo tak bardzo  Pragniemy spokoju    W tym świecie  Z miliona obrazków    Ale te obrazki  Nie były nigdy prawdziwe     
    • Każdy się o moje nogi podtyka, w proch się zamienia i nagle gdzieś znika I nie wiadomo czy Diabła za rogi, Boga za nogi, czy też brzytwy się chwyta Zapewne nie będe znał odpowiedzi, ale szanuję, że akurat mnie o to pytasz W świecie, w którym jedni są spragnieni, a drudzy się topią warto umieć pływać.   Jeśli nie zaśmiałeś się ze swojego żartu to znaczy, że był on słaby Wiem, że chciałbyś być synem koleżanki twojej mamy, bo to pies na baby Obserwuje ludzi w moim wieku, w ciągłym biegu, ciągle na mieście kebaby  Na sali zajęte kanapy, dobierając się w pary, organizują do kina wypady   Nie mam odwagi ani siły by cokolwiek tu zmieniać Mogę w spokoju czekać lub jedynie w kółko narzekać Nie poszedłem do Mam talent, bo go nie mam a gdybym kiedyś zmienił zdanie to najpewniej bym przegrał.
    • W swojej ciemności mam wtórną twarz I każdy niepewny krok pozbawia mnie tchu  Tak chciałabym móc wychylić się  Poza krawędź luster poza krawędź drzwi  Lecz między nami powiem nic nie jest po staremu  Mam w sobie okruchy otuchy  A mową odsłaniam się niby lilie tulipany  A mową podlewam swój cień w upale Dopiero kiedy mrużę powieki   Wszystko wydaje się podobne  Pozbawione prawdy  Najchętniej więc otwieram oczy  Niechaj ciemność mnie tak nie tuli   Nie chcę umrzeć w objęciach życia  Splamionego czarnym tuszem omotania   Owijam się w kokon modlitwy łez  Udając liść, suchy jak zwój  Bez podsłuchiwań pająka       
    • @Anex to piękny I prawdziwy wiersz. Fajna forma I treść,  która zostaje Urzeklo mnie tu " wciąż ide dalej przez zycia krag " To slowa, które przynoszą rozwiazanie .. Pozdrawiam
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...