Slady marzen miedzy palcami
-
Ostatnio w Warsztacie
-
Waldemar_Talar_Talar 19 004
napisać wiersz o niczym
Edytowane przez Waldemar_Talar_Talar (wyświetl historię edycji)
można w każdej chwili
by napisać dobry wiersz
trzeba otrzeć się o wenę
która prostoty nie toleruje
potrzebuje wzniosłych słów
byle czym się nie zadowoli
wysoko poprzeczkę zawiesza
tak tak mój drogi czytelniku
poezja to nie jakiś tam żart
trzeba umieć ją oszlifować
nie wróżyć jej sensu z kart
by później podczas czytania
smakowała jak wiejski chleb
by sobą nas oczarowywała
żeby była jawą a nie snem
przecież poezja to niezwykłe
tam coś co być może się uda
0
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 57 odpowiedzi
- 1 175 wyświetleń
-
- 29 odpowiedzi
- 524 wyświetleń
-
- 28 odpowiedzi
- 541 wyświetleń
-
- 27 odpowiedzi
- 649 wyświetleń
-
- 26 odpowiedzi
- 733 wyświetleń
-
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
Przez EsKalisia · Opublikowano
@hollow man Twoja twórczość to jak zwykle szczyty intelektualne -
Przez Migrena · Opublikowano
świat był biały aż raziło jak wapno w świeży grób byłaś światłem które nie wybacza usta jedyny punkt zapalny ręce tam Bóg składał broń i milczał wszystko wokół wyło od istnienia a ja rozpięty na tobie jak na słońcu piłem blask aż pękały żyły byłem aniołem w ogrodzie z lodu miłość to pępowina którą śmierć odgryza zębami u samej nasady istnienia ty jesteś światłem które nie mruga nad stołem sekcyjnym moich dni nagle zabrakło cię świat zmienił barwę stał się biały jak wyważone drzwi donikąd słońce wbija się w mózg jak zardzewiały gwóźdź ptaki prują niebo na krwawe szmaty kwiaty guzy na trupie ziemi horyzont pęka jak suchy strup odsłaniając gnijącą padlinę światła schnę gniję w białym fosforze nieobecności bez ciebie wyrwana tętnica i rzucona w zenit w jądro południa najpierw zdycha zapach potem dotyk traci linie papilarne kolor osypuje się jak suchy tynk zostaje próżnia wibrująca ślepa boleść czas wykręca ręce łamie kości sekundom rzuca je na żer nienasyconej bieli zostałem tylko ja biały negatyw twojego dotyku pogłos w czaszce gdzie każda sekunda jest igłą wbitą w ciszę świat był kiedyś oślepiający jak wybuch nowej gwiazdy życie drżało jak krzyk zarzynanego zwierzęcia ale ta biel ta sterylna furia wyżera oczy każe patrzeć na koniec wszystkiego w pełnym świetle twoje odejście było rzeźnią światła biel wisiała na hakach dnia i wtedy zobaczyłem czarną szczelinę w samym środku bieli jak język ognia który zjada wszystkie dni wszystkie miłości wszystkie blaski i zostajesz tylko ty wykuta w oślepiającej mroźnej bieli skamielina mojego ostatniego krzyku -
Przez Ernest Guzik · Opublikowano
Zakwitnęła róża. Wonny kwiat z mizernym cierniem. Obolała, smutna róża - wątła wzrosła - na spalenie. Wokół wierna - rzesza drwiąca. I choć lśniła kolia, serce gniło w kolcach. Wnet zabrali róży wodę, a austriacka słota wypłowiła jej koronę. Gdybym ja też minął, gdybym w pamięć opadł świętą, wtedy mówcie mym dziecinom, żem ja także był - Elżbietą. 20/26 IV 2023 -
Przez Berenika97 · Opublikowano
@Proszalny Jakie przekleństwo - To dar! :) Są w prozie - trzeba iść do tyłu. :) -
Przez Migrena · Opublikowano
@Berenika97 Nika. dziękuję Ci pięknie. najcenniejsze jest dla mnie to, że przeczytałaś ten tekst właśnie od środka. tłum, ruch, falowanie i ten przyjmujący dźwięk. woda z mózgów ? jeszcze nie. to tylko stara, dobra Wisła. pozdrawiam serdecznie :)
-
-
Najczęściej komentowane
-
.thumb.jpg.24ff4d9056d3da47ce3fae75f93e4311.jpg)
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się