Papierowy samolocik.

[KacZycia]

 

 

Pięcioletnie dziecko rzuciło samolocik 

Rozbił się na chodniku po kilku sekundach 

Sprostował mu czubek mały blond pilocik 

I rzucił w powietrze zgiął się w paru punktach 

 

Nic mu nie powiedział biały samolocik 

Tylko cicho świstnął ścinając powietrze 

Nie zwrócił uwagi radosny pilocik

Od śmiechu zbladł rzucał raz za razem jeszcze

 

Nic nie odparł ów zgnieciony samolocik 

Z podartym już czubkiem wklęsłym od uderzeń

Tylko przestał latać 

Bo już dłużej nie mógł 

Spójrz samolociku 

Skończyłeś w śmietniku

 

JN.

 

Edytowane 7 Sierpnia 2017 przez KacZycia (wyświetl historię edycji)

[Dariusz Sokołowski]

Trzeba poprawić błędy gramatyczne i literówki, pozdrawiam.

[KacZycia]

Dzięki... od zawsze miałem z tym problemy. Pzdr JN.

[KacZycia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Pozdrawiam... ale wydaje mi się ze błędy poprawiłem przed sporo przed twoim komentarzem. JN.

[KacZycia]

Ok

[Justyna Adamczewska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

No tak... samolociki nie mówią. Są jak "fraszki, igraszki, zabawki" J. T.