Byłaś przy mnie

[AnDante]

Już wtedy byłaś  przy mnie,

no bo być musiałaś,

gdy żałosnym  krzykiem  bezsilnego protestu

obwieściłem  wszem wokoło,  

że już,  żem ja  jest tu

 

I znowu byłaś  przy mnie

zasłuchana  cała

gdy  śmiesznie wykrzywiony pewnego dnia z rana

 z trudem  wymamrotałem

pierwsze słowo  - mama

 

 

Na szczęście byłaś przy mnie

uważnie patrzyłaś

gdy niezdarnie od ziemi  oderwawszy ręce

podreptałem do Ciebie

w pierwszych kroków męce

 

Byłaś także  koło mnie

na równi przejęta

kiedy w grupie maluchów bliskich wręcz panice

po raz pierwszy ujrzałem

ławki i tablice 

 

 

Jak zwykle byłaś  przy mnie

może ciut zazdrosna

gdy do innej, skrywając ręce roztrzęsione

mówiłem przed ołtarzem

„….biorę Cię za Żonę”

 

Więc wyjaśnij tu , proszę, jakże to możliwe,

kiedy los mi postawił próbę ważną, trudną,

te nie patrzyło na mnie twe oko troskliwe

gdym zaliczał egzamin

- moją noc poślubną???

[Waldemar_Talar_Talar]

Witaj Andrzeju - aleś zadał pytanie....ho ho ??

A wiersz dobry matczyny i tak trzymajmy...

                                                                                                                                                                                                   pozd.

[Justyna Adamczewska]

Witam, poważny temat. Słowa pięknie "współgrają" ze sobą. Przeczytałam. Refleksje "tłoczą się" w mej głowie. 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Krąg  życia. 

[AnDante]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

No cóż, kiedyś spod skrzydeł mamusi trzeba wyjść, choc dobrze jest pod tymi skrzydłami.:)

Dzieki za odwiedziny. :)

AD

[AnDante]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję za czytanie i przede wszystkim za refleksje.

To zawsze miłe, gdy coś, co wyjdzie spod naszego pióra (czy klawiatury) skłoni czytelnika do refleksji, zwłaszcza, gdy wiersz w częsci powazny ma nieco żartobliwą pointę.

 

Pozdrawiam :)

AD

 

[Justyna Adamczewska]

Miło mi również.