Filotomia

[Kosma Daniłowicz]

***
... Jakimż wspaniałym tworem jest człowiek-
Ten, któremu ewolucja służy
I czas nadzieje daje mu na wieki,
By się mógł kształcić w swojej wyniosłości ...

***


Otworzyłem człowieka siłą wyobraźni,
Podwinąłem rękawy z przechłodzonej skóry,
Zajrzałem do mózgowia kanałów przepastnych...-
Zastać mi przyszło jednak pustych świątyń mury.

Uchyliłem kurtynę więzadeł i ścięgien,
Dotarłem do pośrodka, by smak znało światła,
O którym słyszało, że jest poza trzewem -
Choć za życia nie miało okazji go zaznać.

Zaglądam pod pasemka z miękkiego jedwabiu -
Kurkumą i karminą zdobione arrasy,
Rozpięte na kształt sztandarów wyszywanych siłą
Kości białych ze zgrozy drzewcami podpartych.

Dotykam pajęczyny niezwykłych zamiarów,
Podległych tak bezwolnie marzeniu istnienia...
Choć są w środku – więc poza kabałą i światem,
Zakrzywiają się w polu Kanta i Berkeley’a

Ulegają Humowi – budując machinę,
Która nie wiedzieć czy jest skutkiem czy przyczyną ?
Czy się sama pobudza lub też lotna dusza,
Jest dla nich Boskim tchnieniem i materią primą ?

Czy się w koincydencji potrafią odnaleźć
Z ciałem angelologii bliższym i niebianom ?
Czy ciasno im w przestrzeni współdzielonej z Duchem ?
Czy może klaustrofobii Duch jest dręczon raną ?

Zrozumieć mi przystało, że to kuli kształty,
Którą pomierzyć można bez nadziei,
Są jakby cieniem w nieładzie zawartym
Na ścianie groty z ogniskiem Idei.

Że cienie rzuca Absolut przygasły
O ”wypaczonej” formie gałki oka
Z ogniem alchemii kolorów niezgasłym
I krzywizn bez uogólnień – których nikt nie pozna.


***

... Jakimż wspaniałym tworem jest człowiek,
Że się go nie da opisać zamykając w księgi,
Tak jak się daje zawrzeć magii słowem
Konstrukcje jego ciała – dla Ducha butelki ...

***





wiersz przeniesiono do działu dla początkujących poetów

MODERATOR