Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Cześć,

 

ze względów bezpieczeństwa skrypt forum został zaktualizowany. Oprócz poprawek, niestety, czekało nas trochę zmian w designie... Staram się na bieżąco poprawiać, by wszystko ze sobą grało. Za wskazanie brzydko wyglądających przycisków czy braku w tłumaczeniu (muszę je wykonywać ręcznie) będę wdzięczny. Samo forum może trochę "ciąć" dopóki wszystko się nie przetworzy.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Marcin, a ja mam do Ciebie pytanie...

Kto nominuje do tego miana "wprawny" i na zasadzie jakiego kryterium?

- bo mnie się wydaje, że o wprawności tego czy owego autora winieneś zadecydować sam, a nie zdawać się na obcą opinię. Ty bowiem możesz cenić i lubić limeryki, a ktoś inny... politwiersze

Opublikowano

Witam.

Ciekawe czemu do mnie to pytanie... Ale postaram sie odpowiedzieć :) Mateusz pisal ze nominuje on i jakis wprawny poeta ktorego pyta o zdanie kto to jest pozostaje tajemnicą by nie wywierac na ta osobe nacisków. 

Ale jak mówili w Top Gear "niektórzy mówią, że pisze symultanicznie na dwie ręce dwa różne poematy :) ... ja wiem że zwie się Wprawny ;) 

 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

- widzę, że kompletnie nie zainteresowała Ciebie druga część mojej wypowiedzi, która tak brzmi:

"...) bo mnie się wydaje, że o wprawności tego czy owego autora winieneś zadecydować sam, a nie zdawać się na obcą opinię. Ty bowiem możesz cenić i lubić limeryki, a ktoś inny... politwiersze (...)

...i jest o wiele istotniejsza od rozważania kto i dlaczego mianuje...

Opublikowano (edytowane)

Bronisławie ja czytam od poczatku do końca wszystko. Nie uważam bym mógł  sam decydować o tym kto jest wprawniejszym i nie uważam by większość mogła o tym decydować wtedy portal stalby się portalem na najbardziej lubianą osobowość, a nie merytorycznym forum.

Dlatego uważam, że forum powinno zostać w niezmienionej formie. Może dobrze by bylo by sami wprawni po jakims czasie sie zmieniali w doradzaniu wtedy jak juz wspomniałeś jest szansa, że  ktoś o innym zapleczu sie tam dostanie. 

PozdrawiaM

Edytowane przez Marcin_Krzysica (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Nata_Kruk świetne, uśmiechnęłam się pod koniec :⁠^⁠)
    • Czasem wezmę wiadomości na ruszt i prześledzę tok wydarzeń   wojny i kataklizmy pójdą w ruch i założą kaganiec na ziemię   tragedia oślepi mnie nie zrozumiem czemu tak źle   na drodze znów niespokojnie piję wino gniewu czemu tak nierozsądnie   prawica łamie zasady jeśli jakaś istnieje wybiorę siatkę tajemnic spisek węszę.  
    • Czerwony promyk świtu — jeszcze płaski zapodział się w krągłości ust gorących. Przy brzegu żółwie jak jaskry. Pootwierały ptaszęta gardła blade. Krople dzwonią za                                   wodospadem.
    • @Alicja_Wysocka Spoko, nic się nie stało, niektórym polityka za bardzo weszła w krwiobieg i nie widzą życia poza nią @bronmus45 A czy ja wspomniałem gdzieś Kaczyńskiego czy Tuska. Proszę zostawić swoje projekcje  gdzieś z boku. Skoro Młynarski nie chciał tego publikować, to Pan też nie powinien. A po drugie złamał Pan prawa autorskie, bo na publikację jakiegokolwiek utworu Wojciecha Młynarskiego potrzebna jest zgoda właścicieli praw autorskich, czyli prawdopodobnie rodziny.
    • Kolejny utwór z serii "Echo":     Wrzaski – słychać wiry, głosy Szczęk siekier, toporów, mieczy Z prawej, lewej śmierci ciosy I ból ludzki – człowieczy   Siekają ciała, wyblakła nadzieja Tylko krew i ścięte głowy W oczach upiornych cieni zawieja Tnie świat na dwie połowy   I sen, i prawda gdzieś pomiędzy W ferworze wzrok mętnieje I trwoga, i rozpacz, mrok nędzy Miesza się, pęcznieje   W krwi zwłoki – przeżyte Na zbrojach krwawe znaki Ciała pocięte, mgłą nakryte I ulga, bo ból znikł wszelaki   A tam dwóch krzyczy, śpiewa Wśród obłąkanych rycerzy Swym krzykiem żywych zagrzewa Bez modlitw, pacierzy   Ze śpiewem tną i walczą Mieczami i krwią świeżą Obecność swoją znaczą Pod stopami trupy leżą   Nikt nie wie skąd siłę I skąd biorą natchnienie A w środku krew przez żyłę Czerwonym strumieniem   Lecz buch i buch, i po chwili W błoto ciężkimi kroplami Martwi – ci co żyli W żyle krew nie strumieniami   Lecz martwą, zastygłą rzeką Co nurt swój wstrzymała I upiór pod powieką I śmierć uparta – wytrwała
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...