Na przyszłą rzeczy pamiątkę

[Aaron]

Chociaż kraju mego obcy bicz nie smaga,
Chociaż żyć możemy, jak chcemy,
Wolne serce mamy, iść możemy gdzie chcemy,
Bo zrozumieliśmy, przezwyciężyliśmy,
Nowy pomnik w życiu wznieśliśmy,
Patrząc na siebie z uznaniem,
I na innych, co świat ratowali z poznaniem,
To jednak nasza natura,
Gdzieś w bliskiej oddali po cząstce spisana nie pozwala…
Nie pozwala nam żyć, myśleć o tym,
By nie walczyć, uścisnąć dłonią miecz,
Wyjść na pole boju, wziąć zamach wstecz,
I rzucić, rzucić go w powietrze!
Niech patrzą, jak leci, jak czas przecina,
Niech patrzą, jak się w ziemię wbija,
W Ziemię! – kraj nasz zawsze czysty!
Dla hołdu najodważniejszych, zawsze ojczysty!
By pochwycić następny i walczyć!
Walczyć o złego zniesienie!
Walczyć o lepsze istnienie.

[Antoni Leszczyc]

E - machać szabelką to my umiemy.

Więc tak: takie rymy to przestępstwo jest! Nie można rymować tak perfidnie czasownikami - to od razu robi na czytelniku złe wrażenie i negatywnie go do wiersza nastawia. przez to także, że usilnie starasz się złapać rym, umyka Ci dość mocno sens, który chcesz przekazać. I przez to wiersz jest chaotyczny, mglisty i w dużej mierze niezrozumiały.

Pozdrawiam, Antek