Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Trzyma pan formę, panie Waldemarze :)

Treść dla mnie do przemyślenia, na ten moment wiem (a raczej czuję) tyle, że jest o krzywdach, od których wyzwala dobro , ubrane tradycyjnie, ale za to niepretensjonalnie :)

Słowem, wiersz jest piękny, po prostu ;)

Opublikowano

Witaj Pomoc Wiosenna - no i fajnie - z tego sprytu się ciesze...

Miło że czytałeś.

                                                                                                                                                                    pozd.

Opublikowano

Witaj  Enchant - może być krzywda czyli to co wierszu jest grzeszkiem....

Miło że czytałaś - no i wielkie dzięki za ową formę - miło to słyszeć.

                                                                                                                                                        Spokojnego wieczoru życzę

Opublikowano

Powinieneś zmienić tytuł.

Bardziej niż  Nie kumulujmy ich  pasuje : Jeszcze jeden głos wołającego na puszczy.

Którego postu nie otworzysz, wszędzie przepychanki że aż trudno uwierzyć że to dorośli ludzie na Forum Literackim a nie piaskownica, w której dzieciaki zabierają sobie wiadereczka i okładają łopateczkami.

Temat jak najbardziej na miejscu tylko kto uderzy się we własne piersi ?

 

Pozdrawiam.

Opublikowano

Witaj  Dyziek K - miło że czytałeś i że się podoba - a o tytule pomyśle...

Jeszcze raz dziękuje.

                                                                                                                                                          pozd.

Opublikowano

Pomoc Wiosenna -  tym bardziej za polubienie dziękuje

                                                                                                                                                                 pozd..

 

Opublikowano

Witaj Bożenko - jesteś drugą która proponuje zmienić tytuł - w wierszu chodzi o grzeszki -więc tytuł wydaje 

mi się trafiony - za dużo nie pokazuje.

Ale pomyślę co z tym zrobić - miło że czytałaś - dziękuje - jeszcze jedno słówko dopowiem.

Napisałaś - a kto uderzy się w piersi - myślę że warto w to uwierzyć - przecież są różni ludzie

nie zamykajmy wszystkich jedną klamrą niezaufania - ja zawsze wieże w człowieka...

                                                                                                                                                                  Udanego dnia ci życzę

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Proszalny   Masz rację, tutaj proza nie cieszy się popularnością. Ale chyba tak jest na większości portalach. Na poprzednim, (gdzie byłam) - tak samo trochę ignorowano dłuższe, prozatorskie teksty.  Cieszę się, że trafiłam z odczytaniem tego fajnego tekstu. :) 
    • @Simon Tracy   To jest gotycka ballada w najczystszej postaci - mroczna, zmysłowa i hipnotyczna. Koniec jest przepięknie dwuznaczny - "Była żywa duchem a martwa ciałem.  Zupełnym przeciwieństwem mnie." - czyli on martwy duchem, żywy ciałem? I to połączenie jako wieczność przez wzajemne dopełnienie. To nie jest prosta historia o uwodzicielce - to o dwóch niepełnych bytach, które razem tworzą coś całego. Tak to rozumiem. :) 
    • @Berenika97   Rzeczywiście mam na imię Marcin i miałem taką koszulkę :) Reszta opowieści jest także prawdziwa, jak sama zauważyłaś - widziana w krzywym zwierciadle. Zmiana poetyki jest celowa, staram się nie ględzić, nie nudzić, zaskakiwać. Cieszę się, że to działa.  Kiedy ma  się naście lat i nic nie wie o kobietach, wychodzą takie śmiesznostki. Dziewczyny mają o wiele lepiej, bo dojrzewają wcześniej i widzą więcej. Dobrze jest jednak błądzić we mgle, zdobywać góry, wymyślać dla nich proch i stwarzać świat od nowa.  Moim ulubionym zdaniem, które dostarczyło mnóstwo radości, jest: Gdy pociąg dowiózł ich do ostatniej stacji, stojący na peronie Marcin uśmiechnął się jak chłopiec z plakatu, reklamujący zdrowy tryb życia w Hitlerjugend. Dziękuję za (jak zwykle) wspaniały komentarz. Motywujesz mnie do zamieszczania kolejnej prozy. Zauważyłem, że tu się prozy nie czyta. Stąd moja rozpaczliwa próba przekuwania prozy w wiersze. Ale skończyłem z tym. Sporo się nauczyłem i dzisiejszy wiersz, będzie wierszem.  Pozdrawiam b a r d z o serdecznie.
    • @Proszalny   Mnie się podobały obie wersje:) Ale masz rację - wiersz powinien być na jakiś czas odłożony. Zawsze tak robiłam, z wyjątkiem dzisiejszego. :(  Wyszedł bardziej jak proza. :)))  Gdzieś to już czytałam. :)) 
    • @Waldemar_Talar_Talar

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...