-
Ostatnio w Warsztacie
-
bazyl_prost 945
Jak tu coś stworzyć? Do tego potrzebne jest drzewo, drzewo wspomnień, życia.
Wiadomo drzewo potrzebuje światła , dzięki któremu i biochemii rośnie. Jakoś tak żywo.
Teraz to tylko iglaste rosną , liściaste pogubiły liście. Pogubiły liście , jak co roku i jak co roku znowu je odzyskają.
Jeszcze nie . Jest zima i mało się dzieje w przyrodzie wszystko śpi zahibernowane.
Mało ruchu i zmarznięta woda nie sprzyja dobremu samopoczuciu, chyba że ma się sanie albo narty.
Zima , jak gdyby zastój życia, chociaż i tak jest dużo roboty.
Życie jest , mimo zimy, chyba że jesteś Muminkiem , wtedy śpisz i śnisz .
Spać i śnić to dość trudne dla człowieka mózgowego . Piszą że mózg generuje obrazy . Ciągle nie wiem jak to możliwe.
Przestrzeń i czas to tylko. Koincydencje wody. Nowy wymiar.
1
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 66 odpowiedzi
- 1 252 wyświetleń
-
- 55 odpowiedzi
- 1 016 wyświetleń
-
- 53 odpowiedzi
- 1 271 wyświetleń
-
- 51 odpowiedzi
- 791 wyświetleń
-
- 34 odpowiedzi
- 592 wyświetleń
-
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
Przez Berenika97 · Opublikowano
@vioara stelelor To poruszający wiersz o pragnieniu ucieczki od abstrakcji twórczości w konkret fizycznej pracy - i o paradoksie, że nawet to pragnienie pozostaje aktem poetyckim. Marzysz o zamianie słów na cegły, metafor na fundamenty. Chcesz zmęczenia, które ma sens, które „wbija w ziemię" - w przeciwieństwie do twórczego niepokoju, który unosi w rejony „niedorzeczności". Ale puenta ujawnia całą ironię- „pisanie wierszy, i wieszanie obrazów na ścianach , pozostawię tobie". Budujesz dom nie zamiast poezji, ale dla poezji. Tworzysz przestrzeń, gdzie będzie można tworzyć swobodnie. Bo nawet ta fantazja o byciu robotnikiem jest przecież... wierszem. Pięknie napisanym wierszem o chęci niebywania poetą - co czyni ją jednocześnie wzruszającą i niemożliwą do spełnienia. Jeśli nie poetką to "muzyką dla gwiazd" - jakie to poetyckie. :) -
-
Przez MIROSŁAW C. · Opublikowano
nie bryluję na przejściach dla pieszych hm to safari w szarży na monopolowe biuro podróży z przymusu (śmiech) szarpie struny świętej harfy bwiti z nutami eukaliptusa i wanilii na potwierdzenie teorii wyjścia z Afryki wracam do źródła o ja pierdolę pierdolę sam siebie jako nałogowy hermafrodyta w głębokich pastelach strzeżonego ogrodu gdzieś na manowcach czarnego lądu czknąłem w momencie umierania wyklejam wierszami pułapkę reinkarnacji ... -
.thumb.jpg.2a4c1fb1be2384bf2f494e0e37245a0e.jpg)
-
Przez Berenika97 · Opublikowano
@Natuskaa Mocny, fizjologiczny sprzeciw wobec skorumpowanej elity. Posługujesz się obrazami rozkładu i choroby ("zainfekowany do szpiku", "kwaśne mleko"), żeby pokazać zgniliznę świata władzy i prestiżu. Ta "światowa śmietanka" okazuje się być tylko sfermentowanym "kefirem zero procent" - pozbawionym wartości, choć starannie opakowanym produktem. Najbardziej uderza mnie to "przykładam ucho i oko" - moment bezpośredniego kontaktu z tą rzeczywistością, po którym następuje katalog odrzucenia: pisk, skrzywienie, mdłości. Wreszcie ta "niechęć na literkę E" i lista słów od elity przez erozję po ENTER - jakbyś nie chciała już nawet wymówić tych słów i zakończyć jednym kliknięciem. Brutalna diagnoza ale prawdziwa. :)
-
-
Najczęściej komentowane
-
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się