Katharsis

[alix]

Pora na oczyszczenie,
Pora na ulewę krystalicznego deszczu.
Siądźmy tak jak kiedyś przy stole,
Oczyśćmy atmosferę naszą aqua vitae,
Wylejmy wszystko na wierzch.
Ja może pół szklanki w sobie zostawię,
Pozbawić się całej wody nie mogę.
Niezdrowe zachowanie.
Chować przed spragnionymi,
Wlewać chamsko do gardeł dla przepojonych.
Nadeszła noc.
Wyje sowa, huczy wilk z dzikiego lasu.
Potok słów.
Strumyczek znaczenia.
Porozrywane myśli na siłę wklejone gdzieś
Między wersy.
Pośród nich, krople rozumne, myślące.
Cóż autor wylał sobie na głowę?
Wrzątek, moi drodzy, nie dla mnie kubeł zimnej wody.
Zahuczał wilczur dziki,
Spadł deszcz.
Chwila oczyszczenia, mózg się wyłącza,
Słowa wylane bezsensownie na chłonną ziemię.
Nic nie zostanie prócz lekkiej wilgoci,
To tam znajdziecie sens,
Pomiędzy drobinkami piasku,
W lepkim błocie.
Słowa na wolności, tak sensownie bezsensowne.
Koniec dziwacznych zdań,
Czas na oczyszczenie ogniem,
Chrzest przy stole, z dala od wodnistej ciszy.
Czas wylać to co w nas siedzi,
Czas czary wypełnić
Wodą ognistą, oto całe katharsis człowieka średniego.

[Bożena Tatara - Paszko]

Zawsze się zastanawiam, czy tak zapisany wiersz nie  jest przypadkiem autorstwa SI :)

 

Mnie to przypomina notatki. Coś co jest szkieletem tego, co trzeba napisać a nie gotowym wierszem.

Po raz kolejny proszę autora - jeśli jest jego autorem - by przeczytał  wiersz od wielkiej litery do końca wersu, bo zakładam, że to jest zdanie, skoro kolejny zaczyna się znowu wielką literą.

 

Jak zrozumieć zdania:

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

 

Bardzo proszę autora, by jeszcze raz zastanowił się jak zapisać myśl, by była czytelna.

Osobiście nie lubię takiej formy. Pisanie ciurkiem bez uzasadnienia nie przydaje uroku wierszowi.

Myślę, że:

Czas czary wypełnić wodą ognistą.

Oto i całe katharsis  człowieka przeciętnego.  - brzmi nieco lepiej a sensu nie zmieniło.

 

To całkiem niezła puenta, tylko trzeba uporządkować myśli ją poprzedzające.

Bardzo proszę autora, by popracował jeszcze trochę and wierszem - warto.

 

Pozdrawiam ciepło :)

 

Edytowane 23 Maja 2017 przez czytacz (wyświetl historię edycji)

[alix]

Jestem autorką tego wiersza i jest to dokończony utwór. Dosyć często zaczynam wers wielką literą, a tam gdzie się kończy i zaczyna zdanie stawiam kropkę.

I już tłumaczę zdania:
Potok słów - jak widać w wierszu bardzo dużo nawiązań do wody, potok jako wartki strumyczek przypadkowych słów, jest to jeden z moich mniej logicznych wierszy, gdzie piszę co ręka zażąda.

Między wersy to jest jeszcze część zdania wcześniejszego, czyli porozrywane myśli na siłę wklejone gdzieś między wersy - czyli po prostu zlepek różnych myśli na siłę związanych ze sobą, takie trochę ADHD, gonitwa myśli na kartce.

Rozumiem że może Pani się nie podobać mimo wszystko dziękuję za komentarz i próbę pomocy :)

[Bożena Tatara - Paszko]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Przepraszam, że tak wybiórczo ale...

Pierwsze zdanie nieco kłóci się z deklaracją - "piszę co ręka zażąda" - bo to trochę tak, jakbyś pisała automatycznie.

 

"Pismo automatyczne jest jedną z form mediumizmu, polegająca na zapisywaniu przez daną osobę, ręcznie lub na maszynie, informacji pochodzących ze źródeł innych niż jej świadomy umysł."

 

Rzeczywiście chciałam pomóc i rzeczywiście nie podoba mi się.

[alix]

Pismo automatyczne może przyjść również z podświadomości, a podświadomość to nadal my ale niestety lub stety utwór ten nie jest zapisany automatycznie. Napisałam "piszę co ręka zażąda" by nie pisać "piszę co ślina na język przyniesie" bo to trochę dziwnie by brzmiało.

Ma Pani pełne prawo do nie lubienia utworu.