Problem

[AnDante]

Nie mogłem nie patrzeć

na ciebie nie mogłem zasnąć

przy tobie nie kryłem

wzruszenia gdy

byłaś szczęsliwa ani

łez kiedy płakałaś

nie było nic bez ciebie

 

jakiś staroświecki prostak

bąknął, że pewnie

bardzo cię....

(hm, jakby to określić

żeby nie było banalnie?)

[Bożena Tatara - Paszko]

Bądź banalny, ucieszy się, kiedy jej to powiesz :)

A swoją drogą - wierszopis i bały wierszyk... jestem pod wrażeniem :)

 

P.S.

I żeby  nie było, że tylko kadzę...

 

Nie mogłem nie patrzeć

na ciebie

nie mogłem zasnąć

przy tobie

nie kryłem wzruszenia

gdy byłaś szczęśliwa

ani łez

kiedy płakałaś

nie było nic bez ciebie

 

jakiś staroświecki prostak

bąknął, że pewnie

bardzo cię....

(hm, jakby to określić

żeby nie było banalnie?)

 

Miłego popołudnia :)

[Marek_Bazyli]

:) tak to poprowadziłeś, że trudno uniknąć tego słowa :)

Przy okazji zastanowiłem się nad życiem, swoim i innych. Wiesz, wiele w życiu straciłem tylko dlatego, że nie potrafiłem zwyczajnie, patrząc w oczy powiedzieć prawdy. Nie potrafiłem bo się bałem być banalnym. Myślałem, że być sobą, to być śmiesznym. A w życiu czasem trzeba wynieść śmieci, pozmywać naczynia, przytulić i wydusić z siebie "kocham cię". A jak się potrafi, to czasem trzeba też o tym napisać. 

Czy to słowo potrzebne jest osobie którą kocham? Tak, ale jeszcze bardziej potrzebne jest  mi samemu. 

Edytowane 13 Maja 2017 przez Marek_Bazyli (wyświetl historię edycji)