Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Uchyliłam drzwi

Nasze spojrzenia się spotkały

Ale tam, w głębi był ktoś jeszcze...

Więc zatrzasnęłam

 

Huk poniósł się szeroko

Szerzej niż się spodziewałam

Zapukałeś delikatnie od wewnątrz

Drzwi zaskrzypiały

Weszłam

 

Omiotłeś mnie spojrzeniem

Wnikliwym lecz

Naznaczonym wzruszeniem

W kącie dostrzegłam

Znajomą już postać

 

Wstrzymałam oddech by

Przyjrzeć się z bliska

Wtedy

Stała się tylko widmem

Cieniem poprzedniej siebie

 

Omiotłam Cię spojrzeniem

Niepewnym

Lecz niepozbawionym ulgi

- Wróciłam - mówiło

- Tym razem na dłużej

Opublikowano

@Waldemar_Talar_Talar

ewnie nikt się już nie odezwie, więc pozwoli Pan, że wyjaśnię:

 

Uchyliłam drzwi - spróbowałam szczęścia w miłości. 

Osoba w głębi to ukochana mojego wybranka (o której wcześniej nie miałam pojęcia)

 

Huk jest aferą, a właściwie jej pogłosem, który niesie się szeroko

Delikatne pukanie to próba wyjaśnień, przeprosin

Więc spróbowałam raz jeszcze

 

Znajoma postać - to ta "ukochana" 

Cień poprzedniej siebie - straciła znaczenie - należała już do przeszłości

Wiedząc to zdecydowałam się całkowicie zawierzyć ukochanemu :) 

 

Tak to wygląda z perspektywy twórcy, ale widzę, że chyba za bardzo namieszałam :P

Opublikowano (edytowane)

Witaj - powiem szczerze - myślałem o miłości ale wydawało się za zbyt banalne zbyt proste - teraz  stwierdzam  że miałem rację z tą miłością.

                                                                                                                  pozd.

Edytowane przez Waldemar_Talar_Talar (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Alicja_Wysocka @Migrena   Ja się trochę wtrącę. W obronie tego, aby każdy człowiek w miłości mógł być sobą. Bo nie może być tak, że tylko odczucia jednej osoby się liczą, a druga ma się wciąż dostosowywać i gasnąć. Nikt nie ma wpływu na intensywność i temperaturę przeżywania, na temperament. Nakrywanie pokrywką doprowadzi do nagromadzenia i jeszcze większej erupcji. Tak samo, jak  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        tak samo dla kogoś żarliwego, jak peel w tym wierszu, przytłaczająca musi być ciągła konieczność kontroli i tłumienia czegoś, co jest jego immanentną częścią, jak określony smak i zapach dla owocu.   Oboje wówczas się duszą.     Ale to działa zawsze w obie strony.   Czy da się znaleźć aurea mediocritas? Z punktu widzenia jednej osoby - może mniej lęku, więcej zaufania i ciekawości, otwartości na doznania, których wcześniej nie doświadczała Z punktu widzenia drugiej - może coś jak supermiłość (super - w podobnym znaczeniu jak we freudowskiej koncepcji superego), która pozwoli na świadome samoograniczenie i odnajdzie w tym poświęceniu źródło równie mocnych emocji, albo poszuka sobie surogatów, jednocześnie nie odczuwając upokorzenia. I jedno, i drugie, musiałoby się wykazać wyjątkową odwagą i siłą, by dopuścić myśl o przesunięciu swoich granic, w jedną lub w drugą stronę, aż osiągną optimum.   Zawsze pojawia się pytanie, czy warto i co na to moje ego -  i o to rozbija się dynamika relacji.
    • Świetne :) Chwila chwila i już po niej ;) Dobrze, że zostawiłaś nam do interpretacji aż godzinę :);)  
    • @Berenika97 Bardzo dziękuję!!!   Sadził je w dymie. Gdy my sypaliśmy piach, on kopał życie.   Gorzki owoc wiary. Karmi duszę chwilą, zanim ciało pęknie.   Bogowie nie dadzą ani dnia więcej za ten piękny gest.   Jestem rzeźnikiem. W ogrodzie kogoś, kto uczył się trwać.   Kruchy liść figi. Więcej wart niż korona, choć jutro uschnie.   Pozdrawiam    
    • @FaLcorN  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

          A mnie się nie da zapomnieć  i oprzytomnieć.!  Dbaj o sprężynę, spotkałeś  wyjątkową dziewczynę.! ;)    @KOBIETA   Ach ….sprężyna to oczywiście metafora serca ;)))) 
    • @Sylwester_Lasota   może trzeba być dobrej myśli, mój najlepszy kolega ma lat 94 :P  że jest bardzo ogarnięty, to za mało powiedziane, prowadzi nawet taką miniaturową księgowość, a na stare lata musiał się nawet nauczyć gotować, bo mu żona (równolatka) troszeczkę nie domaga, na własne życzenie, ostatni raz u lekarza była jak rodziła ich córkę :) 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...