Kraft_ Opublikowano 30 Lipca 2016 Autor Zgłoś Opublikowano 30 Lipca 2016 pojawiam się pod inną ze śmiechem pełnym pokoju widocznie kościół potrzebuje nowego świętego nigdy nie zgrywałem myląc drogowskazy byłaś cała w kwiatki a potem przypadki chodzą po ludziach ponieważ miłość to error z każdego człowieka coś czyni poetę odczep się tak jest lżej wytrzymać ucieczkę w napór huraganu wcale nie jest łatwiej tylko znieść zapach głuszy i w ciepły powiew bez entuzjazmu gryźć ziemię odejdź unicestwiam tęsknotę i chociaż widziałem cię dzisiaj nad ranem milczę udając tak jak milczy czas a wieczorem.. 2
WiJa Opublikowano 31 Lipca 2016 Zgłoś Opublikowano 31 Lipca 2016 właściwie to my całe życie piszemy o jednym jeden niekończący się nigdy wiersz :)
beta_b Opublikowano 30 Października 2017 Zgłoś Opublikowano 30 Października 2017 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. zapisuję na ścianę dużymi literami wiersz, jak zazwyczaj u Ciebie, dobry z przyjemnością bb
Bożena Tatara - Paszko Opublikowano 30 Października 2017 Zgłoś Opublikowano 30 Października 2017 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. Zdaje się, że to najmocniejszy fragment wiersza :) Lubię :)
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się