Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

Też potrzebuję.
Bez wykrzykników, spazmów.
Bez histerii. Stwierdzenie faktu.
Ja potrzebuję.
Ja mam prawo.
Ja...

Słyszę: Ustąp.
Bądź mądrzejsza... Ustąp.
Bądź starsza... Ustąp.
Nie warto... Ustąp.
Oddaj... Odpuść...
Oni mają prawo...
Oni są do tego przyzwyczajeni...
Im się należy...

To budzi mój wielki sprzeciw.
Jestem, kim jestem.
Też potrzebuję.
 

Edytowane przez Samanta_Stochla (wyświetl historię edycji)
  • 2 lata później...
Opublikowano

Jeśli jest konflikt interesów, czyli innymi słowy dwie strony ubiegają się o jakieś dobro, którego nie wystarcza dla tych obydwu stron, to zawsze jedna osoba musi ustąpić. Nie znam akurat tej sytuacji, ale w wielu sytuacjach pomaga schemat. Czasami też warto wiedzieć, czy gra jest warta świeczki, czy nie lepiej ustąpić dla świętego spokoju. I zyskać właśnie spokój i nie tracić niepotrzebnie dobrych emocji, dobrego samopoczucia. Każdy wyzysk jednak powoduje poczucie krzywdy, poczucie niesprawiedliwości. Ktoś rozdziela te dobra i jeśli ma nad nami władzę to jest to toksyczne.

 

Wiersz mi się podoba, bo jest szery i pisany prostym językiem, jeśli ktoś pisze, tak jak mówi w rzeczywistości to z pewnością, przynajmniej dla mnie, jest to dobra poezja :) Prosiłbym o zachowanie spokoju i dobrej wiary. Pzdr

 

 

  • 1 rok później...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Simon Tracy Naprawdę wciągające! Jak zazwyczaj egzotyczne klimaty takich kultów mnie nie przejmują jakoś specjalnie, tak utworzona tutaj atmosfera działała wręcz hipnotyzująco. Lubię literaturę grozy - utwór wywołał ten specyficzny dreszczyk tzw. morbid curiosity, chorobliwej ciekawości ciągnącej mnie, jak po nitce do kłębka ku nieznanemu fatum :D Uchwycił mnie też obraz wszelkiego robactwa, szkodników i zarazy, która jednocześnie w swój podły sposób tworzyła jakąś koherentną część tego tajemniczego miejsca, dając znać już na wstępie intuicji czytelnika, że to czego doświadczy może być makabryczne, ale stanowi naturalną część mistycznej całości, wykraczającej poza podstawowe zmysły ludzkie.   Mam też pytanie. W jaki sposób decydujesz o podziale zdań na wersy w swoich utworach? Jest to proces bardziej intuicyjny, czy zwracasz uwagę na to, aby niektóre części były wyszczególnione intencjonalnie?
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Waldemar_Talar_TalarWaldemar_Talar_Talar dziekuję za polubienie. Pozdrawiam.
    • Oryginalne, przyznaję. 
    • ROZMOWA O POEZJI   Dzwonił kolega z uczelni starej, Że mnie wspomina, że... i tak dalej. Prosił o wierszyk w bieszczadzkich rymach, Najlepiej taki o połoninach.   No to mu odpowiedziałem: Żeby mnie miało pozbawić wzroku, Żeby mnie nędza dopadła w kroku. Żeby mi miało pokrzywić gębę, Do mgieł i górek wzdychał nie będę!
    • Zapisuję słowa na ciele wiersza między wersami ukryte piersi szepczą do ust głodnych czytania kuszą liter wypukłe wdzięki pozuje naga bezcielesna modelka słucha uważnie myśli czytelnika cała drży zachłannymi oczami widziana przygryza wargi na granicy szczytowania dłonią dotyka wilgotnych strof metafory pachnące umyte weną wypisana skóra pożąda ciała weź mnie – nie czytaj prosi nieśmiała
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...