Depresja świadomości

[Łukasz_Bajor]

Coś mnie dusi, trzyma jak niewolnika na łańcuchu który czasami z jakiegoś dziwnego powodu
wydłuża się tak abym zaznał choć trochę szczęścia,
tak aby cierpieć w tej niewoli jeszcze bardziej.
Czy to dusza nie zgadza się na życie w takiej sytuacji czy ciało chce czegoś więcej niż
pozornego istnienia.
Świadom swojej klatki walczę, im mocniej tym bardziej odczuwam ciosy,
ciosy które zadaje sobie sam.
Pytanie brzmi co pierwsze da za wygrana,
czy klatka w której ktoś mnie uwięził czy ja który ją zbudowałem.

[Anna_Maria_Blondynka]

@Łukasz_Bajor

no człowiekowi zawsze będzie mało, cokolwiek by miał i osiągał zawsze jest jakaś pustka w środku. Pragnienie nigdy nie ustanie dopóki nie dostaniemy kolejnych zadań do zrobienia i nie podążymy za nimi... ale to nie mogą być zadania przypadkowe...
To nie Klatka to jest Glos, dopóki zyjesz będzie z Toba

[Łukasz_Bajor]

@Anna_Maria_Blondynka
coś może być ciekawego w Twojej interpretacji, cokolwiek by się nie działo, zawsze potem następuje ta pustka o której wspomniałaś. Chwila szczęścia która szybko wymyka nam się z rąk pod naporem codziennego życia. Klatka natomiast to bardziej ciało, jako człowiek sam je stworzyłem lecz nie prosiłem się o nie.

[Anna_Maria_Blondynka]

@Łukasz_Bajor
nie ma takich łańcuchów które mogą nas zatrzymać :)

[Łukasz_Bajor]

@Anna_Maria_Blondynka
ryzyko porzucenia takiego łańcucha jest bardzo wysokie, może spowodować całkowite wyzbycie swojej osoby, nowe życie przez śmierć części nas samych. Jedynie to może dać uwolnienie

[Anna_Maria_Blondynka]

@Łukasz_Bajor
jeśli przychodzi to jak powiew wiatru a nie przymusza i nie powoduje ze czujemy się gorsi to warto poddać się temu lekkiemu wiatrowi, taki wiatr nie robi krzywdy