Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Dębie stary druhu
Rośniesz lat wiele
Pień silny i gruby
Korona wdziękiem nieładu okryta
Jakże wspaniała
Piękno i majestat
Wołają chwilą zadumy
Jesteś potężny, wzniosły jak życie
Wystarczy chwila ,jesteś pokonany





Witam
Wiem ze powiecie "to jest banalne itd." ,ale mam pytanie ?
Czy taki styl opisu ma prawo bytu na forum, czy moze być zamieszczany . Moge jeszcze przerobić to "coś", ale czy warto ?
pozdrawiam i życzę cierpliwości

Opublikowano

opisy przyrody? ale po co? nie wystarczająco dużo już tego było? poza tym sam opis za bardzo banalny dla mnie, "wystarczy chwila jestes pokonany" przecież logiczne, nie trafia do mnie w ogóle, jaki jest tego sens? pozdrawiam

Opublikowano

Witam
Panie Damianie "wierszyk " jest banalny to fakt . Chodziło mi o uchwycenie w jak najprostrzych słowach refleksji .
On rośnie sto czy dwieście lat i pojawia sie czowiek który wydaje wyrok na to drzewo (Wystarczy chwila ,jesteś pokonany)
Ten wierszyk może byc odniesieniem do
naszego życia,niekiedy w prostych słowach istnieje wiele znaczeń.

Pozdrawiam

Opublikowano

Panie Stanisławie, dąb wart jest moim zdaniem wysiłku intelektualnego, jaki warto podjąć by opisać istotę jego niesamowitości, bardzo proszę spróbować pobawić się słowami, skojarzeniami
serdecznie pozdrawiam
an.em

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @chytrylis   Uważam, że to bardzo  intrygujący wiersz o zmaganiach twórcy z materią słowa. Bardzo podoba mi się wplecenie motywu złotego rogu - przypomina, że talent czy dar przekazywania myśli to nie tylko przywilej, ale i dług do spłacenia (tytułowe myto).  Świetny tekst , zostawia z mocną refleksją.
    • @Leroge   W wierszu czuć  tęsknotę, która nie krzyczy, tylko cicho odchodzi razem z bohaterką utworu. Bardzo podoba mi się  obraz z "tym horyzontem łąk na końcu." Świetny! 
    • @Aks   Fajnie, że eksperymentujesz!   Możesz również pójść w drugą stronę -  by wiersz brzmiał jak szybkie pedałowanie i krótkie oddechy. Wówczas dobry jest krótki wers. :)   Np.  Wdech przeponą, nie płucami, Spokój wraz z kilometrami. Serce zwalnia swoje bicie, Uda znów wprawiają w życie.   i.t.d.    Ale najważniejszy jest tekst, który Ty czujesz. Pozdrwiam. :)     
    • głosy i twarze twarze ich dźwięki łatwo oddają ukryte tęsknoty   ogromna potrzeba żeby objąć świat wycałować  w oba policzki huknąć boo   stąd ludzie lgną do przyjaznej mordy bezdennie nieszkodliwego  przechodnia   na horyzoncie widać już ekstrakt z nocy  
    • @Mel666   Pewnie wszystko zostało już powiedziane. Dorzucę tylko a pewnie się powtórzę , że to  niezwykle mocny i plastyczny wiersz o dekonstrukcji własnej tożsamości i cielesności. Bardzo mi się podoba zderzenie  Kossaka (witalność, wyścigi, tradycyjny realizm) z Gigerem (biomechaniczny chłód i alienacja). Podmiot liryczny dokonuje "chirurgicznej inwentaryzacji" ciała, by na nowo „złożyć się jak lego”. Puenta zamykająca tekst jednym słowem - „Substancja” -  definiuje sprowadzenie człowieka do czystej materii. Pozdrawiam. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...