Euforia

[Włodzimierz_Janusiewicz]

ścięty pal osmolony ostry
ja z reklamówką papierami
step się ostał po przejściu nocy
której we wioskach umierali

larum grają i już zerwany
dreptam w te pędy po korzeniach
wtem łuna jak krótkie orgazmy
jak latawiec całopalenia

Boże: mam nad sobą niebo grudniowe
nie fioletowe w mozaikę czy z cyny
o Święci! świat zlał się w męczeństwo lite

obraz surowy który światu złożę
u stóp grudniowe jak w filmie jak w wierszach
to przed wiekami i przed świtem