Czemu wciąż próbujesz dotknąć morskiej fali?

[Oliwier_Figiel]

Czemu jesteś jak ogień?
Albo, czemu ja jak suchy pień,
którego Ty unikasz.
Przez Ciebie przecież płonę,
a Ty z dobroci serca chyba,
lecz w środku czuje żeś zła,
dla mnie przynajmniej,
unikasz mnie jak wody.
Chciałbym Cie uzupełniać,
ale nie pozwalasz mi,
wciąż próbując dotknąć morskiej fali,
odpychasz i wzgardzasz.
Wiem, że nie jestem idealny,
w końcu już wyschnąłem i umieram powoli.
Ale, mimo iż nasz las już to tylko ja i ty,
wiatrem przyniosłaś kogoś jeszcze,
by go palić i ogrzewać.
Ale czemu?
A ja?
Przecież idealnie do siebie pasujemy,
choć Cie rozumiem i szczerze podziwiam,
nie wiem dlaczego wciąż próbujesz dosięgnąć morskiej fali.
To nie na mój umysł.
To wbrew Twej naturze,
ale.. przecież w końcu jestem suchy i wyschnięty.
Znamy się od krótkiego czasu,
ale sprawiłaś, że został ze mnie tylko konar.
I jednego pragnę, byś spopielała mnie,
aż zamienie się w pył i byś razem,
ze mną zniknęła z tego świata.
Tylko..
Boli, że odrzucasz mnie
jakby na złość, sprawiasz mi wrażenie.
I nie rozumiem nadal,
dlaczego ciągle próbujesz dotknąć morskiej fali.
Ale przecież jestem suchy i wyschnięty..

[WiJa]

jest kilka dobrych wersów, ale się rozpływają w morzu/powodzi słów

[jan_komułzykant]

ni braveran nie pomoże,
ni podpałka z żarem
kiedy dziewczę woli morze
a nie bój z konarem
;)