Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

to były piękne czasy
gdy człowiek był zabawką bohów
na polowanie szli mężczyźni później
wlekli branki do jaskini

teraz jesteśmy igraszką jednego
procenta tych udających demiurgów
z hiper łowów wracają
kobiałki ciągnąc za sobą
pełne reklamówki żarcia

podobnież zwaliła "z pokładu" łyska i da
każdemu kto więcej da

do diabła
z "fałszywymi" bogami
mikołajami diadiami morozami
fundacjami
flaga nadal biało czerwona
palmy więc głupa i przeszłość
nic się nie stało

"prosimy o wsparcie
1 procentem" ... nr KRS

  • 2 tygodnie później...
Opublikowano

@wanesa_ciska
Van ;)))) deczko prawdy heheh. Pisałem przeca jeszcze na "wróżce" o cywilizacji śmierci i również w jednej pracce dyplomowej ;)) ( że wspomnę tu w podzięce o Twoim udziale ;)))) ). A dziś to rzeczywiście przerasta oczekiwania. A " faktem niedawnym jest, jak to ci kiedyś i nadal lepsi, lub udający lepszych śmiali się rozdając sobie quasi orły ( piszę quasi, bo nadane przez siebie samych), śmiali się podburzani przez jednego Szczura z mordowania mojego i naszych dziadków przez ich dziadków. To rzeczywiście śmieszny fakt naigrywanie się. Ale może i daj Boh do czasu heheh ( i do śledzi i czosnku) " - to z innej stronki odpowiedź moja dlatego w cudzemsłowie ;))) pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Przez całe życie, aż do pewnej chwili, byłam samotna mimo, iż mnie lubili. Wracać do domu mi się nie chciało, gdyż tam łóżeczko tylko czekało. Kolory wyblakły, słoneczko zaszło, mimo ciemności nie mogłam zasnąć. Dym do płuc leciał, pamięć zanikła, trafiłam na dno; przypinka " DZIWKA ". *** Jaskrawe światło, brunatny odcień, dotarł do oczek, rozjaśnił głowę. NIE w TAK przemienił, w życiu namieszał, amnezja to przeszłość, powraca " BESTIA ". Swym dobrem nastraja zniszczoną głowę, samotność rozumie, że nadszedł koniec. Czystą miłością, udowadnia stale, że skończymy razem na piedestale.
    • @A.Between   Ten wiersz jest delikatny jak to co opisuje - kilka słów w wiadomości, chwila na mokrym bruku, spojrzenie które mówi więcej niż chciało powiedzieć. "Usłyszałem twój ukryty los" - piękne! Ktoś kto tak patrzy na drugiego człowieka pisze cudne wiersze.
    • @viola arvensis   Czytam ten wiersz jak dziennik modlitwy kogoś, kto nauczył się szukać Boga nie w nadzwyczajności, ale w zwyczajności chwili. I właśnie dlatego trafia głębiej niż niejeden teologiczny traktat. Przepiękny tekst!
    • @Simon Tracy   Czytam jak reportaż z wypadku, a pod koniec okazuje się, że dostaję coś zupełnie innego. I ten ostatni wers narratora - zimny, spokojny, straszny. Świetny tekst! 
    • Kolejny utwór z cyklu "Echo":     Na dno duszy, wędrówka w grób W dole bez skargi zadrzemał Mimo starań, tysięcy prób W echa śnie oniemiał   Szpalerem trupów osaczony W życiu w śmierć przeminął W dwa światy duch skręcony Sen ze snem i jawą zawinął   Nie miłość, nie złość zniweczyła Nie ona winna, nie on Nie on, nie ona wszystko zniszczyła Lecz w śnie niepokoju ton   Nie gniew, a skradziona róża Umarłą duszę zachmurza   Z wdziękiem – gorzka zdrada   Sam ze sobą w grobie gada
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...