Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Przyjaźń z Jehową bezcenna
- nadzieją darzy przyjaciół
- osoba Jego niezmienna,
biblijny świadczy protokół. *

Kto stoi po Jego stronie,
ten wokół ostrzega bliźnich **
z miłości i w Świadków gronie
doznaje już uczuć bratnich.

Samarytanin jest wzorem
- nie darmo na niego wskazał
- niezrażeni podłym klerem
nauczają tak, jak kazał.

Zdjęci litością składają ***
świadectwa słowem i czynem
- dowody miłości dają
- rozradowanym są gronem.

Mocno wierząc obietnicom
poświęcają czas dogodny
- objawioną tajemnicą
dzielą się w sposób pogodny.

Odtworzenia bliska pora
- tysiąclecie milenijne
- błogosławieństw doza spora
sprawi życie atrakcyjne.

Każdy sam za to odpowie
jak traktował Ojca w niebie. ****
Pójdźcie, niebawem wypowie:
nasadzajcie drzewa w glebie.

* http://sjp.pl/protok%C3%B3%C5%82
** Ezechiela 3:17, 18
*** Ew. wg Łukasza 10:25-37
**** Ezechiela 3:19

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



To jak Ty odczytujesz (interpretujesz) wiersz w sobie właściwy sposób stanowi o meritum Twojego komentarza. Twój odbiór, Twoja sprawa. Mój wiersz, moja sprawa. Gwarantuje nam to wolność słowa. Dziękuję za czytanie. A co do przekonywania, to... każdy musi przekonywać... sam siebie. Zapraszam na www.jw.org, gdzie m.in. można poznać fakty i okoliczności faktyczne w tym pomocne.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Simon Tracy   Czytałam jakby to było  budowanie świata z  własną kosmogonią, mitologią - z  muzą zamiast matki i demonem starszym niż czas. I ta niesamowita pueta!  Bardzo mi się spodobało. :) 
    • @.KOBIETA. Jest to bardzo emocjonalny wiersz, oparty na motywie suszy, która staje się symbolem tęsknoty oraz deprywacji. Pole leksykalne utworu skoncentrowane jest wokół obrazów wskazujących na brak wody: lepka ślina, prażone ziarenka spękane usta, odwodnione ciało, nienasycona (...) ziemia która tęskni za deszczem. Doznania cielesne (pierwsza strofa) zharmonizowane zostały z metaforą pustyni, która jest reprezentacją uczuciowego krajobrazu osoby mówiącej w wierszu. Nie jest to przenośnia wybitnie nowatorska, lecz tekst ma swoje zalety. Udały Ci się te "prażone ziarenka", odzwierciedlające mocne przeżywanie, smakowanie emocji do końca, co jest niezbędne aby się od niej ostatecznie uwolnić. "Tęskni" w ostatniej linijce -> do zastąpienia innym czasownikiem (wyeliminuj powtórzenie, które w mojej ocenie nie pełni żadnej istotnej roli w tekście).   AH  
    • @Berenika97 Dziękuje ci za Twe słowa, zachęcają do obserwacji, zatrzymania, pisania...
    • @Berenika97 Bereniko 97 ja prowadzę grę intelektualną. Wszystko zależy od chwili. I od tego którą nogą aktualnie wstanę z łóżka. Prowadzę szybkie, spontaniczne bardzo, często chwilowe, czasem rozemocjonowane i rozchwiane gry pisarskie przeróżne. Ja nie bardzo bym chciał uchodzić za gościa z którym wszystko wiadomo i na tacy. Prowadzę tutaj grę zaskocz mnie w 10 sekund. No, w każdym razie staram się tak robić. Znajdę dzisiaj 10 sekund zaskoczenia w moim przekonaniu jestem górą, nie znajdę przegrałem. Chodzi tylko o nowy myk, choć wracam z przyjemnością do poprzednich.  
    • @APM   Znam to uczucie,  kiedy przez chwilę stoję i patrzysz na coś zwykłego, a ono nagle jest piękne. "Huśtawka słońca" to piękny obraz. :) 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...