W Duleckich Łąkach

[Paweł_Kolcaty]

nawet diabeł nie mówi dobranoc
dzień dobry powie czasem zdesperowany
poszukiwacz złomu

pies wita nas
w nos pogłaskany zabiega
łeb nadstawia
drugi się tak nie spoufala
a trzeciego zastrzelił gajowy

o znajomych rozmawiają
ich cieniach
i zejściach

– nie wyszedł już z tej żółtaczki
zmarł na przedwiośniu
– wyjechał do Ameryki i tam dogasa
– pogrzeb był jak raz na Marcina
wcześniej ten jej najmłodszy we Włoszech
– kuśtyka jeszcze samiutka z pokręconymi kolanami
od reumatyzmu też
bardziej od dźwigania wiader
popychania taczki do obory
i z powrotem
– tam już dawno nikt nie mieszka
został kikut komina w dzikim bzie

spytałem o jeden bodaj przypadek
dziewczyny wytarmoszonej przy młocce
brzemiennej panny czy kobiety
kąpiącej niemowlę
– chyba gdzieś daleko

zdławienie zamiast uśmiechu
oliwkowo sine oczodoły podkreślają
nieodwracalne zmatowienie źrenic
tylko paragrafy dłoni chowają się głębiej
w rękawy kufajki

my cały czas w kurtkach
czarna suka z nabrzmiałymi sutkami
ośmieliła się nieco więc
rozmowa znów zeszła
na psy


w/r
13 grudnia 2004 roku

[Joanna_W.]

Bardziej to reportaż z podróży we wspomnienia, gdybania itp. niż wiersz. Ale , nie powiem, lirycznie też miejscami w dzikim bzie, tuż obok kikuta komina.

A.

[Paweł_Kolcaty]

Kobieto! Jakie wspomnienia, co za gdybanie?
Jedynie od określenia tekstu mianem reportażu odciąć się nie mam prawa.

Niemniej dziękuję za przeczytanie i wyrażenie subiektywnej opinii.

[Joanna_W.]

Mężczyzno! Wspomnienia i gdybania jak na dłoni: tamten wyjechał, tej sie umarło, zatem oni są kędyś w zbiorze poznanych, spotkanych wcześniej; no a co by było, jakby to wygladało, gdyby...?
Opinia winna być subiektywna, bo innej nie ma.

Z ukłonem. A.

[Paweł_Kolcaty]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Joanno, nadal nic nie zrozumiałaś. Przykro mi.
W tekście nawet wprost jest napisane, o czyym rozmawiają:
"o znajomych rozmawiają
ich cieniach
i zejściach"
Relacja jest właściwie jednostronna, nawet pytań drugiej rozmówczyni czytelnikowi oszczędziłem.
Czy spotkałaś choć jedno gdybanie?
Masz rację, opinia zwykle jest subiektywna. Ale komentowanie czegoś, czego w tekście nie ma - to już jest, w najlepszym razie, nadinterpretacja.

[Mirosław_Serocki]

"zdławienie zamiast uśmiechu
oliwkowo sine oczodoły podkreślają
nieodwracalne zmatowienie źrenic
tylko paragrafy dłoni chowają się głębiej
w rękawy kufajki"

I w tym fragmencie wyraźnie widać, że bohater(ka) się zamyślił(a) i z dużym prawdopodobnieństwem zaczyna sobie w myślach "gdybać". To naturalna reakcja i zdziwiłbym się, gdyby było inaczej.

[Paweł_Kolcaty]

Trochę w tym racji jest, takie domniemanie. Pańskiej interpretacji wykluczyć nie można.
Serdecznie dziękuję za wizytę, chociaż... Znów próba (uprawniona oczywiście) wyczytania czegoś między wersami, a brak odniesienia do tego co w tekście stoi czarne na białym.
Serdecznie pozdrawiam.

[Włodzimierz_Janusiewicz]

Ostatnia strofa powinna brzmieć:
"my cały czas w kurtkach"
(czy coś w tym rodzaju - tylko kurtki po kufajkach trochę mi przeszkadzają)
i koniec!
bo efekciarski zwrot o suce zmniejsza moc treści wszystkiego co przed nim
Akcent w złym miejscu.
Oczywiście najbardziej podobają mi się paragrafy, szczególnie jeśli sądzi się o alimenty.

[Paweł_Kolcaty]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To bardzo interesująca uwaga! Zmierza w poprzek większości komentarzy, jakie pod tekstem (nie tylko na tym forum) dane mi było przeczytać. Bliska mi i przekonująca.

Natomiast uwaga o efekciarstwie jest na wyrost, zaś skojarzenie paragrafów nie na miejscu.

Ale trudno, takie czytelnka komentatorskie "zbójeckie prawo". Skoro autor dał pretekst.

Dziękuję i pozdrawiam.

[Włodzimierz_Janusiewicz]

Ha! no tak.
Jak nie ma o czym mówić, a pies się kręci to też jest temat. Znam, znam.

[Paweł_Kolcaty]

Troszeczkę sprawę uprościłeś Włodku, ale w gruncie rzeczy masz rację.
Dziękuję za wizytę.