Między młotem, a kowadłem [ o wrednych sąsiadach i prymitywnej S. M. ]

[Mieczysław_Borys]

Na górze "Pawły".

Na dole "Gawły".

Na górze tupią!...

Na dole klepią!...

Mija dzień, miesiąc, rok.

Oni choć z przerwami, co krok:
jeden, dziesięć, sto, tysiąc.

Mogę tylko przysiąc,
że to prawda absolutna,
że to sprawa smutna,
że to stres!

A im "jazz".
Im zabawa w chowanego...

Co im z tego,
że nam pokuta.

Im tylko, by z buta -
po "niebie" nad głową -
uganiać się jak za namową.

I tak dzień, miesiąc, rok.

Nam dzień, miesiąc, rok szok!

Z rana jednej bieganka,
po południu i wieczorem we dwie chowanka...

We trzy, cztery, pięć,
gdy przyjdzie przywitanka*.

Jak pojąć, że to możliwe u dziewczynek?

Przedtem myślałem, że gorszy jest synek,
niż jedna, druga, trzecia, czwarta, pięć córek.
Do tego towarzystwa jeszcze owczy burek.

I tak rok, dwa, trzy, cztery.

A na nas w myślach wypinają cztery litery?!

Kiedy to się skończy?

Czy jak u obu rodziców rozum się złączy?

Czy jak córki porosną i przestaną
po "niebie" biegać - wtedy może pójdą pod sosnę?

O zgrozę, jeszcze do tego na zmianę
z dołu "Antki"* na kowadle klepią!...
Poszerzając już i tak boleści ranę...

I czy w pokoju, kuchni usiadłem,
dują młotkiem w stół, w kowadło!
Aż na duszy z niepokoju zbladło.
Jakby za mało tego było, szlifują, piłują,
gwintują i znów młotkiem w stół, kowadło dują!...

I tak przyszło się żyć pomiędzy młotem,
a kowadłem, toć nie do pozazdroszczenia!

A Urzędy na to wypinają dupę z doniesienia.

Objaśnienie: przywitanka* - autor wiersza miał na myśli,
jak do tych dziewczynek "nad niebem" przyjdą sąsiadki dziewczynki.
"Antki"* - robotnicy S.M.

[Marlett]

@Mieczysław_Borys
Niezła historyjka :) Pewnie przydało by się kilka szlifów, ale jest zabawnie...z punktu czytelnika:)
Spodobało mi się pytanie;

Czy jak u obu rodziców rozum się złączy?

[Mieczysław_Borys]

Marlett - Dziękuję Pani Marlett za czytanie i miły wpis. Pozdrawiam po podlasku. Mietko