Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Przestaję

cyklop
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

cyklop

cyklop

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Przestaję pojmować ten świat
się dzieje za dużo, za szybko
chcą wszyscy wykrzyczeć swą rolę
a słowa w tym wrzasku milkną

spadają ze wstydu łzami
Karenin, Robaków i cymbał
gdy wkoło nadawców wciąż stado
tworzy kontrolce kontrolfał

Czas odejść w milczenie, w ciszę,
w poezji szeptane pragnienia,
w miłości prawdziwe oblicze,
bez światła, oklasków, cienia

Więc nie pluj na grób mój szary,
nie wszystko co złoto się świeci
Tombakiem zasłania ci oczy
świat niusów
sensacji
śmieci

feels_river

feels_river

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Nie ważny świat bo tworzą go ludzie więc, jeśli tylko zapragniesz, możesz odejść w swoje milczenie. Problem polega na tym czy akceptujesz konsekwencje swojego wyboru. Nikt ci nie da gwarancji, że kogoś spotkasz w swoim "wymiarze".

P.S(do autora): fajny wiersz. Mimo mojego osobistego spojrzenia na podjęty temat, bardzo dobrze oddaje wszystkie emocje :)
cyklop

cyklop

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Nie ważny świat bo tworzą go ludzie więc, jeśli tylko zapragniesz, możesz odejść w swoje milczenie. Problem polega na tym czy akceptujesz konsekwencje swojego wyboru. Nikt ci nie da gwarancji, że kogoś spotkasz w swoim "wymiarze".

P.S(do autora): fajny wiersz. Mimo mojego osobistego spojrzenia na podjęty temat, bardzo dobrze oddaje wszystkie emocje :)

Dziękuję, pozdrawiam milcząco :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Czarkowski
      Nic więcej nie chcę

      Przez Czarkowski · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Marek.zak1
      Cisza

      Przez Marek.zak1 · Opublikowano

      Trzeba sobie zainstalować własny kasownik szumu. Widziałem taki na falmach o katastrofach lotniczych, jak odczytują "czarne skrzynki" 
    • andrew
      Marzę o wtedy, gdy...

      Przez andrew · Opublikowano

      @Jacek_Suchowicz

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Marek.zak1
      Z kim nie warto. 10. Bad boy.

      Przez Marek.zak1 · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      To jest inna logika, jak sądzę, ten BB może obronić przed niebezpieczeństwem. Jak widziałeś film "6 dni 7 nocy", z Harrisonem Fordem, tam jest taka scenka:   Robin: I thought, that’s what women wanted Quinn: What? Robin: Men who weren’t afraid to cry, who were in touch with their feminine side. Quinn: No, not when they’re being chased by pirates, they like them mean and armed.   Pozdr.     
    • Simon Tracy
      Nieumarła sotnia

      Przez Simon Tracy · Opublikowano

      Z Wami Panie rozmowa jak ze starym, siwym, dawidowym handlarzem.  Ani człowiek po tej dyspucie mądrzejszy  ani głupszy. Ani w pełni zadowolony, ani zdradziecko oszukany. Rzeknijcie na rany Chrystusa, ile z sakwy mi czerwońców ubędzie?  Za Wasze wątpliwe wstawiennictwo i opiekę.     Wy inflamis i przechrzta. Nie ariański a popi bydlak kresowy. Palownik od księcia Jaremy. Strach blady i kaźn na dusze kozacze. Choć Wy teraz odziani w karmazyny   na dworze magnackim i nahajem chłopstwo  jak ptactwo dzikie, po polach rozganiacie. To ja wiem, żeście nie zawsze tacy byli, pierwszej krwi błękitnej, szlachcic.     A co ja prawie, jeno szlachcic… wojewodzic, Hetman koronny, książę elektor na warszawskich pałacach i sejmowych polach. Buty Wam i czarnego jak kopyta Mefistofila, humoru przaśnego, bicze bisurmańskie z głowy nie wybiły. Ale już skórę z pleców odjęły i zniżać głowę  przed obliczem wezyra galernego, nauczyły.     Gdybym nad grobem nie stał w chwili doczesnej i gardłowej sprawie się nie poświęcił to bym spluwał na Wasz herb i szablę Waszą i z grobu Was nie odradzał. Lecz tylko Wy, czerni grobu się nie boicie. Krzyże święte profanujecie, na klasztory kobiece zajazdy gotujecie, młódki dla zabawy  raptem gnębicie  i gwałt im bezbożny zadajecie. W imię sił nieczystych, którym duszę zaprzedaliście, Wy i cała Wasza sotnia.     Pamiętam jak dziś, bo walczyłem tego, przeklętego dla ojczyzny, majowego dnia, roku pańskiego tysiąc sześćset czterdziestego ósmego na korsuńskim stepie. I niech mnie Bóg pokara jeślim skłamię teraz i piorun mnie jasny zabije, bo przeto dokładnie widziałem jak padacie z konia, trafiony tatarska strzałą i sfora do Was doskoczyła jak diabelska, wściekła fala.  Cięły Was i kozackie karabele i osmańskie ordynki Tatarów. Widziałem, Panie Bracie jak trup z Was jeno ostał na ich drzewcach i ostrzach. Jak mi Bóg miły, umarliście a teraz żyjecie!     Wy diabły stepowe,  na pokutę wieczną skazane. Wy, nieumarli obrońcy, świętego stepu. Kruki i sokoły, Waszymi sługami i oczami. Diabliki, na rumakach z huraganu,  Waszymi kompaniami. A śmierć Wam hetmanem i batiuszką. Carem i hosporadem. Klątwą Waszą po wieki. Nie chcecie przeto nic ode mnie. Ani złota ani srebra  ani honorów i wstawiennictw. Chcecie jedynie bym ten pergamin przeklęty, własną krwią podpisał i przeklął swą duszę. Mi już nie dwory ni zamki,  rezydencjami doczesnymi. A castrum doloris, ciche w świątynii. Dajcie sztylet. Sobie na pohybel, pieczęć krwistą pod umową stawiam.     Kary koń już czekał u drzwi. Wspaniały silny i dumny fryz.  Samej pani małodobrej, wierny ogier. Gość mój wsiadł na niego z miną straczeńczą Zabrał go prosto do piekielnych podziemi.  

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...