Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

U mnie nigdy nie ma lipy
I chałtury również nie ma
Moje wiersze to dowcipy
A nie poetycka ściema

Tak jak teraz wiersz z niczego
Temat prosto z życia wzięty
Płyną rymy mój kolego
A u ciebie co łeb ścięty

Perfekcyjnie zwrotki składam
Gdyby było tego mało
Liczbą sylab świetnie władam
Widzisz jak się zrymowało

Jak u ciebie to wygląda
Pseudo rymy niedokładne
Co najgorsze gdy podglądam
Masz sylaby niedowładne

W wierszu musi być porządek
A nie tylko sens z logiką
Każdy wiersz jest jak przylądek
Błąd się zdarza i magikom

Jeśli już go popełniłeś
Szybko popraw szukaj dalej
Pewnie inne przeoczyłeś
Więc spokojnie i nie szalej

Kiedy wszystko popoprawiasz
To się uciesz chociaż trochę
Pewnie już się zastanawiasz
Czemu inni robią wiochę

Opublikowano

takich zwrotek płodzić można
rano w obiad i wieczorem
a wiersz niczym kurczak z rożna
przecież martwym jest potworem


nie stać wszystkich na delicje
więc karmimy się trupami
tłusto w brzuchach pusto w głowach
a rzodkiewka pod pachami

zrób porządek w swym ogródku
wypraw ucztę zaproś na nią
uracz winem pomalutku
zamiast świszczyć swoją manią




;-)








Opublikowano

@Grzegorz__Jakubowicz
@cezary_dacyszyn

żartobliwość w wierszowaniu
jest stosowna bo w czytaniu
takich frajda i zabawa
humor wartość liry sprawia

biją w piach swymi głowami
albo w beton gdy wierszami
pogardzają zbyt lekkimi
by się zająć poważnymi

malkontentów nie brak wokół
stąd pojawia się ów szkopuł
czy dogadzać malkontentom
jak też cwanym magistrantom

baw się dobrze pisząc wiersze
poglądy wyrażaj szersza
nasuń stychem myśl zabawną
albo tę którą niech zgadną

nie przejmuj się zbytnio wszystkim
bądź Jehowie Bogu bliskim
miast się czepiać byle czego
grzecznym raczej bądź kolego

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Leszczym   "Ukraść złorzeczącemu światu piękne chwile" - cały wiersz w jednym wersie. Reszta to dowody rzeczowe szczęścia. Warszawa pod neonami, flamaster, może miłość, może coś mniej patetycznego. Podoba mi się ta obrona prawa do zwykłości. Lubię to pozorne zgorszenie, które w istocie jest manifestem wolności.
    • @KOBIETA   dziękuję Czarek za wszystkie serduszka:) nie chce mi się chodzić po wszystkich wierszykach niemądrych;) pozdrawiam Ciebie serdecznie:) 
    • @vioara stelelor Nie widzę tu metapoezji, ale wyznanie niewystarczalności wobec jednej konkretnej osoby. Podmiot - poeta - uznaje, że cokolwiek by nie napisał, nie zrobi na adresacie takiego wrażenia, jakie miał w zamierzeniu. W trzech ostatnich utworach Autora dostrzegam jedną oś (wciąż zbieram się do napisania paru słów do "Uwolnienia", ale to...  skomplikowane). Kojarzę bohatera Twoich wierszy w stanie permanentnej projekcji i idealizacji. Od "Uwolnienia", przez "exegi monumentum" do tutejszego "coś poszło nie tak" coś uległo zmianie. Peel dokonuje ekspozycji własnej niepewności, obaw, niemocy. Nareszcie.   Dla podmiotu mam pewną sugestię. Nie tylko twórca staje się pomnikiem w napisanym wierszu. Jego adresat, inspiracja... również. Paradoksalnie im piękniej poeta o kimś pisze, im wyżej go stawia, tym bardziej umieszcza go poza granice osiągalności.   "Pióro czy serce?" - absolutnie źle postawione pytanie. Jedno i drugie jest integralną częścią podmiotu.
    • @Alicja_Wysocka   To jeden z tych wierszy, które czyta się i czuje, że podglądamy coś bardzo prywatnego - ale autor pozwala. "Mysza dziura", ławka, czereśnia - świat zredukowany do rozmiaru dwojga ludzi. To wiersz-rozmowa, wiersz-wyznanie. "Ze mną się nie pogubisz :)"  - wers w  środku tekstu - rozbrajający, ludzki.   A zakończenie o imieniu, które "już dawno mieszkało" -to przecież cała historia miłości w jednym zdaniu. Nie trzeba więcej. "Resztę dopisze wiatr" -  doskonała fraza. Cała filozofia niedopowiedzenia.  Piękny! 
    • @huzarc   Niepokojący obraz. Parostatek na pustyni to od razu absurd, koniec drogi.  Ale najciekawsze dzieje się w środku- przejście od konkretnego obrazu (turbina, osły) do abstrakcji mimikry uczuć - "mimiczne udawanie", "symulowana poszukiwaniem". Jakby relacje ludzkie były tym samym co parostatek- wyciągnięte z żywiołu, martwe, tylko udające ruch. Końcówka z piramidami-grobowcemi  - nawet wieczność okazuje się tylko śmiercią. Wiersz trudny. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...