w sądzie (rondo)

[Iza Smolarek]

spotkamy się na pewno Przestrzeń niepogody pełna
ale ja od tygodnia pracuję już nad przestrzenią I nie
wyprasza mnie teraz za drzwi twoja łagodność
roznegliżowaną dłonią Nie przełykam jak fakir cennych
rad twojej siostry Moja kuchnia mieści się w dwóch
telefonach do pizzerni i pieniądze pasę dziwnie bo
bez kont na dziko wiem


już usuwam truchła swoich kochanków z szuflad
pamiętając by nakarmić dyskusję odciskami palców
nim widmo rozpłynie się ostatecznie w ciepłym rodzinnym
waszym rosole Jego wielkie oka długo jeszcze będą
płynąć za mną wąskimi uliczkami podejrzeń Nie kłamię
kiedy mówię o terytorialnej przepaści a ty już nie szukasz
mianownika w rozporku

ugoda jak twoja matka myli się czasem

[Mirosław_Serocki]

W drugim wersie pierwszej strofy pewna rzecz nie pasuje - poddaję pod rozwagę.
Nieszczególnie lubię tego typu przerzutnie.
Mimo wszystko mogę powiedzieć, że kremo... niezłe znaczy się.

[Iza Smolarek]

dziękuję, dziękuję za kremovą recenzję :) nie ma problemu, przetransportować (bez szkody dla wiersza) można końcówkę drugiego wersu do trzeciego, ale się waham, szczerze mówiąc, ponieważ ja - z kolei - takie przerzutnie lubię ;) Pewnie masz rację, do czego dojde, kiedy utwór nieco we mnie okrzepnie. W każdym razie dziękuję za uwagę.

No i pozdrawiam kurovo, Śledzący Mnie (Wpadający Na Mój Trop??) Mirosławie :D

[Bartosz Wcisło]

Świetny.