Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Byłem zdołowany,
w domu, w szkole,
w kościele, na ulicy.
I kto mi uwierzy,
ile ja musiałem
przejść, żeby dojść
tu gdzie jestem.

A gdzie i kim bym nie był,
chyba nie takim
człowiekiem, żeby się
odwdzięczać tym samym,
czy czymś gorszym
(pięknym za nadobne),
bo jakby nie było,
tak ludziom i tak ludziom.

Przecież ja mogę sobie być
i właśnie jestem,
może i wbrew całemu światu
jak i wbrew sobie,
ale tylko dzięki kilku osobom,
dzięki takim ludziom,
którzy mnie po prostu kochali.

I to na całe życie zostaje,
tym bardziej, że już dawno
nie ma ich na tym świecie.
Miłość więc, nawet jeśli jest
ślepa, tłumaczy, a może i
rozgrzesza wszystkich ludzi.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


na poezji org ta Twoja (i żeby tylko Twoja) krytyczna dziecinada tylko mnie rozśmiesza, przynajmniej na tyle, że z uśmiechem i przyjemnością ripostuję
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


na poezji org ta Twoja (i żeby tylko Twoja) krytyczna dziecinada tylko mnie rozśmiesza, przynajmniej na tyle, że z uśmiechem i przyjemnością ripostuję


to prawda! Czarek ostatnio przechodzi sam siebie :)
co do wiersza.. to zupełnie do mnie nie tafia, przegadana ta sama treść w trzech zwrotkach, zakończenie trochę rozmyte, niemniej byłam, czytałam i pozdrawiam w ten bardzo wietrzny poranek:)
Opublikowano

@Natalia__Rainbow
wiersz jest swego rodzaju podsumowaniem/spowiedzią, dlatego już wolałem i wolę go nie modyfikować/skracać, powiedzmy, np. góra do treści i objętości dwóch ostatnich zwrotek (o czym przemyśliwałem). ale, że zakończenie jest rozmyte, z tym się nie zgadzam, po prostu uważam, że jest konkretne (acz zastrzeżenia rozumiem). no i wiersz na pewno nie jest, ani musi być szczytem twórczości, nawet mojej, ale spełnia pewne cele, choćby ważne tylko dla samego mnie

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnie komentarze

    • @Gosława Nalewek się nie pije a tylko je smakuje np. do wybornych wędlin i mięs :)))
    • @Berenika97 Ależ właśnie tak jest. Są takie mega przypadki w sieci. Wiesz ktoś nieprawdopodobnie wyglądający jak na swój wiek, ktoś niebywale wysportowany, ktoś niebywale utalentowany, ktoś absolutnie przepiękny, ktoś mega mądry, ktoś gigantycznie bogaty, no szereg najróżniejszych. Promuje się te postawy, a netach to jeszcze bardziej i stawia za wzór. Kłopot tylko taki, że często są to wzory zupełnie nieosiągalne, a także są to postaci, które wszystko postawiły na bycie w czymś na topie. A życie ma więcej składników. Sami sobie to robimy. Naprawdę sami sobie. A potem jeszcze cierpimy przez własną wielowymiarową niedoskonałość.  @wierszyki Niestety, sprawdziłem, za cudzymi sprawami też bardzo chcą nas opowiadać. Ciągają na różne strony przeróżnych linii frontów i zagadnień. To duży kłopot, najlepszego życzę :)
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Dziękuję bardzo, dopiero " raczkuje ".

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Gosława   Wprawdzie to nie moje klimaty, w sensie życiowych doświadczeń, ale Twój wiersz ma w sobie ciepło dosłowne i metaforyczne jednocześnie - czuć żar tego pieca, zapach drożdży, mąkę na dłoniach. I to ostatnie zdanie zostaje najdłużej- chleb jako nadzieja, taka prosta i prawdziwa. To piękny tekst!
    • na pewno warto o siebie zadbać wdziać odpowiednią graficzną kartę reset przez kratkę to trudna sprawa Program Ochronny też przyjąć warto :)))
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...