Nasze mieszkanie

[pathe]

Nie wiem nawet jak długo
Moje niesforne dziecko gra na bębnie
Twojego brzucha

I jak długo
Leżysz na plecach rozciągnięty na całą szerokość przedpokoju

Cierpisz na niestrawność
Ja na stwardnienie wnętrza dłoni

Więc nie całujesz
Więc nie głaszczę

Nie wiem jak długo tak pociągniemy

[Nata_Kruk]

"nasze mieszkanie", dla mnie, zbyt dosłownie podane i wiem, że takich
mieszkań jest ciągle zbyt wiele dookoła.
Są powtórzenia ale... wydaje mi się, że lepiej by było
albo... nie wiem już jak długo... a jeszcze lepiej.. już nie wiem jak długo,
lub... nie wiem nawet jak długo... czy też... nawet nie wiem jak długo.
Całość można by "dopieścić", ale to raczej nie odkrycie na Ciebie.. ;)
Pominęłam w czytaniu dwa końcowe wersy.
Pozdrawiam.

[pathe]

@Nata_Kruk


No.. Nie wiem nawet już jak długo
W tej kolejności lepiej ?

[Nata_Kruk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

pathe, sugerowałam zrezygnowanie albo z "już", albo z "nawet",
"nasze mieszkanie" jest Twoje, zrobisz jak zechcesz.
Hej.

[cezary_dacyszyn]

OK. Jest to wiersz. Niepotrzebnie z dużych liter i... do wywalenia ostatni wers. Daj odbiorcy możliwość wyboru zakończenia - to czytelnika utożsamia. Tutaj postawiony szlaban, którego nie wolno przekroczyć... Osobiste refleksje pasują do pamiętnika, portal wymaga WIĘCEJ ;-)

[pathe]

@cezary_dacyszyn
Hej, tak duże litery to pomyłka, ostatni wers-zgadzam się.

A że czytelnicy portalu wymagają więcej nic tylko się mogę cieszyć z konstruktywnej krytyki. Wiersz wrzuciłam całkowicie na gorąco w wersji surowej, fajnie, że tutaj dojrzewa. Pozdr zimowe z podkarpacia!