****

[teresa943]

zaciemnia okna snem o dniu
niestrudzenie pochylonym
nad przesłaniem zrób już dziś
rozrachunek z wczoraj wyrzuć
cuchnącą tandetę schowaną
na wszelki wypadek

balast hamuje lot nad hałasem
o nic
liczy się tylko czas zapisany w ciszy
bez kalkulacji i kilka pożywnych słów
z kromką na bezdomnym talerzu
tyle jeszcze miejsca na miłość
a do świtu niedaleko

zapalę światło w sobie i zaniosę tam
gdzie ciemność skacze do gardła
po omacku opowiem o nadziei
ogołoconych drzew które wierzą
na przekór zimie

stopnieją lody w nabrzmiałych żyłach
ruszą soki odrodzenia a noc pojaśnieje
jak dzień

bądź gotowy na progu

2014-11-28

[Mieczysław_Borys]

Jak w każdym Twoim wierszu dużo zadumania... Ale przecież to jest piękne, bo szczere, myślące, tęskniące, pragnące... Z tego rodzi się poezja...
Serdeczności od Mietka.

[teresa943]

@Mieczysław_Borys
Hmm... zadumany autor to i taki a nie inny wiersz; a tak na serio - nie potrafię nie myśleć, nie rozważać, nie marzyć i nie szukać nawet w ciemności choćby odblasku światła; nie umiem się nie cieszyć nawet, gdy na policzku łza a nad kimś bliskim zamyka się ziemia... żyję i kocham życie tak po prostu, bo przecież ono jest największym darem jaki mógł otrzymać człowiek od Stwórcy. I to, co mnie "wypełnia" musi mieć ujście w poezji... ktoś kiedyś powiedział, że gdybym się nie dzieliła, to bym eksplodowała z nadmiaru, więc piszę, piszę i piszę :))

Dziękuję Mietku, że mnie czytasz i serdecznie pozdrawiam :)

[Mieczysław_Borys]

Ja też jestem za tym pisać, pisać, pisać i pisać szczerze, choćby to miało ośmieszać autora. Dlatego tak się rozpisuję w wierszach,
nie kierując się zwięzłością. Ale rozumiem, że Twoje, czy czyjeś poprawki przy moich wierszach nie szkodzą, a pomagają.
Szczerość leczy z różnych przeżyć ludzkich... Serdeczności.

[teresa943]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie szkodzi, bywa, że potrzeba czasu, by "przejrzeć" i zobaczyć sedno...

Dziękuję za szczerą postawę i pozdrawiam serdecznie :)

[Gość]

@teresa943
1 strofa - nie dla mnie. mogłoby jej nie być, ciężko się czyta.
2, 3 i 4 - kupuję mimo tradycyjnej już chyba "miłości" i wzniosłego "zapalę", "zaniosę", "opowiem"
końcowy wers - jeśli już podczepiłbym pod 4 strofkę.

[teresa943]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

właśnie te zbędne wg Ciebie słowa sprawiają, że ten balast staje się namacalny, czujesz jego ciężar, skoro o nim mówisz... i o to chodzi

[teresa943]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

jeśli Czytelnik "zapali w sobie światło i zaniesie tam, gdzie ciemność", sam uniesie się "jak balon"... :)

[teresa943]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie lubisz klimatu, choć jest on scenerią, w której coś się dzieje... nie szkodzi. Wiem, przerzutnie ciężko się czyta, jeśli się nie wczuje ale niekoniecznie musi być łatwo :)

Fajnie, że "kupujesz aż trzy zwrotki i to "mimo" :) dziękuję.

A co do wzniosłości... nie widzę takowej, bo liryczność często jest wewnętrznym monologiem - to nie ktoś "zapali", "zaniesie" czy "opowie" tylko podmiot liryczny, więc ...wybacz ;)

[teresa943]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Mietku, cieszę się, że mogę w czymś pomóc, tym bardziej, że taka bezinteresowna pomoc jest b. cenna tam "w górze" :) Fakt, ze zwięzłością masz kłopot ale... walcz z tym a kiedyś odkryjesz, że w wierszu najważniejsze jest "sedno" :)

Pozdrawiam adwentowo :)

[Zbyszek_Dwa]

Trafnie i pięknie ujęta myśl, temat, dotyczący każdego bez wyjątku, tylko nie każdy to widzi.
A przecież na pustym talerzu tak wiele miejsca na miłość
i noc pojaśnieje jak dzień
więc bądźmy gotowi na progu

Kapitalnie pokazany temat.

Serdecznie pozdrawiam Krysiu :)

[Gość]

@teresa943
nie o to chodzi że nie lubię klimatu. lubię gdy nie jest podany na przysłowiowej tacy :)

[teresa943]

@stanisław_prawecki
Twoje "czytanie" zmienia sens treści tego wiersza ale skoro tak to czujesz tzn. że jest wiele interpretacji...

Dziękuję za tak drobiazgowe rozpracowanie i serdecznie pozdrawiam :)

[teresa943]

@Zbyszek_Dwa
Masz "sokoli wzrok" i szósty zmysł, Zbyszku... dziękuję :)

Serdecznie pozdrawiam :)

[teresa943]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

na "tacy" czy na "talerzu" ... noc ma swoje prawa... itd.

dzięki za podzielenie się odczuciem i serdecznie pozdrawiam jak zawsze :)

[teresa943]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

a jeżeli, po wersach w zakończeniu:

stopnieją lody w żyłach
ruszą soki noc pojaśnieje
w ten dzień

bądź gotowy na jego przyjście


- dodałbym, to co w kursywie, czy sens wróciłby do pierwotnego koryta? ;)


Edit: Jego z dużej ;)

owszem... byłoby bardziej "kawoławowo" ...

pozdrawiam :)