gdy noc krótka a dzień długi

[henryk_bukowski]

brakuje mi ciebie w rzeczywistości
dość mam samotnych rozmyślań o niepogodzie
pewnie nie napiszemy wiersza
alfred też niech śpi spokojnie

pół życia polerowałem dla niego komodę

no cóż to tylko życie
pozostaje rozpalić w piecu

zamknąć oczy i snuć
pogodne marzenia

tam wszystko
na wyciągniecie

radości smutki
przestrzenie

[teresa943]

@henryk_bukowski

"wyciągnięcie" - literówka

Wybacz, ale tę część wiersza czytam po swojemu stosując przerzutnie:

no cóż

to tylko życie pozostaje rozpalić w piecu
zamknąć oczy i snuć pogodne marzenia
tam wszystko na wyciągnięcie

radości smutki przestrzenie

Lubię "ludzkie" tematy. Całość na tak!

Serdecznie pozdrawiam :)

[gabrysia_cabaj]

jak na Twoje możliwości, henryk, to słabiutko tym razem

nie wiem, jak tam idzie Tobie na Fb, bo mój inteligentny komputer postanowił mnie tam nie wpuszczać, że niby chroni, a on chroni tylko system

życzę weny
g.

[Penelope_Coal]

@henryk_bukowski
Dobry początek, wielu osobom kogoś brakuje, więc wielu jest gotowych się w tym tekście odnaleźć. Jednak tylko o tyle, o ile także dalszy ciąg będzie tak samo uniwersalny. W mojej ocenie, nie jest. Polerować komodę - na zdjęcie, nagrodę, puchar? Trudno powiedzieć. Tak samo dalej - stawianie marzeń wyżej od rzeczywistości to pomyłka. Najpierw należałoby się zapoznać z realiami, później znaleźć w nich swoją drogę, a dopiero na końcu uruchomić marzenia, będące wizualizacją jakiegoś celu. Wyobraźnia działająca wbrew rzeczywistości to szkodliwe coś. Pozdrawiam