Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Nic, nicość, początek wszystkiego,
Reguły według których, mój Pan
Stworzył Wszystko, w zamyśle Swoim
Objawić się musiały potem, by Wszystko,
Było spójne, by logika, i te nieznośne
PI, miało wartość, którą tak dokładnie
Mędrcy wyliczają, i nagle, kiedyś powstał
czas i przestrzeń, i zaistniało wszystko co
Znamy, lecz ja, ciągle nie mogę zrozumieć,
Zwłaszcza tego nic, które miało być początkiem,
Bo bliscy moi, z każdym wahnięciem serca
Zegara, odchodzą, i nie mogę ich odnaleźć
W pustce, jaką zostawiają, po Sobie.

Opublikowano
spójna wiedza o wszystkim co istotne

z niczego nic powstaje
w Kimś jest świata początek
świadectwo temu daję
życie w wszechświecie wyjątek

z życia życie się bierze
samorództwo to bzdura
żyć wiecznie dzięki wierze
będzie wytrwały ciura

Życiodawca docenia
szlachetne życie ludzi
nadzieję zmartwychwstania
obietnicami budzi

wielu z tych co zasnęli
i legli gdzieś w mogile
tylko życia liznęli
niektórzy żyli chwile

nie dziwcie się zaznaczył
Mesjasz mówiąc te słowa
będzie się życiem raczył *
postanowił Jehowa

* Ew. wg Jana 5:28, 29

http://www.jw.org/pl/publikacje/czasopisma/w20140915/%C5%9Bwiadkowie-jehowy-znaj%C4%85-prawd%C4%99/


(Niespójna ...jeżeli już.)
Opublikowano

@zamiatacz_ulic

http://sjp.pwn.pl/sjp/raczy%C4%87_si%C4%99;2513717

Jak nietrudno dostrzec, komentarz jest moją reminiscencją wobec Twojego utworu i jak widać był adresowany nie wyłącznie do Ciebie, jak niniejszy. Ze zrozumieniem więc nie musiało być tak, aby jego stopień i rodzaj Tobie odpowiadał. Bez urazy.

Brawo za użycie pauzy w tytule. (:)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Przez całe życie, aż do pewnej chwili, byłam samotna mimo, iż mnie lubili. Wracać do domu mi się nie chciało, gdyż tam łóżeczko tylko czekało. Kolory wyblakły, słoneczko zaszło, mimo ciemności nie mogłam zasnąć. Dym do płuc leciał, pamięć zanikła, trafiłam na dno; przypinka " DZIWKA ". *** Jaskrawe światło, brunatny odcień, dotarł do oczek, rozjaśnił głowę. NIE w TAK przemienił, w życiu namieszał, amnezja to przeszłość, powraca " BESTIA ". Swym dobrem nastraja zniszczoną głowę, samotność rozumie, że nadszedł koniec. Czystą miłością, udowadnia stale, że skończymy razem na piedestale.
    • @A.Between   Ten wiersz jest delikatny jak to co opisuje - kilka słów w wiadomości, chwila na mokrym bruku, spojrzenie które mówi więcej niż chciało powiedzieć. "Usłyszałem twój ukryty los" - piękne! Ktoś kto tak patrzy na drugiego człowieka pisze cudne wiersze.
    • @viola arvensis   Czytam ten wiersz jak dziennik modlitwy kogoś, kto nauczył się szukać Boga nie w nadzwyczajności, ale w zwyczajności chwili. I właśnie dlatego trafia głębiej niż niejeden teologiczny traktat. Przepiękny tekst!
    • @Simon Tracy   Czytam jak reportaż z wypadku, a pod koniec okazuje się, że dostaję coś zupełnie innego. I ten ostatni wers narratora - zimny, spokojny, straszny. Świetny tekst! 
    • Kolejny utwór z cyklu "Echo":     Na dno duszy, wędrówka w grób W dole bez skargi zadrzemał Mimo starań, tysięcy prób W echa śnie oniemiał   Szpalerem trupów osaczony W życiu w śmierć przeminął W dwa światy duch skręcony Sen ze snem i jawą zawinął   Nie miłość, nie złość zniweczyła Nie ona winna, nie on Nie on, nie ona wszystko zniszczyła Lecz w śnie niepokoju ton   Nie gniew, a skradziona róża Umarłą duszę zachmurza   Z wdziękiem – gorzka zdrada   Sam ze sobą w grobie gada
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...