do bliskiej nieznajomej

[teresa943]

nie znam pani osobiście
ale w myślach los zabukował
empatię do kobiety zniewolonej
złością

na co dzień ferment emocji
o mieć
dużo i za wszelką cenę
burzy rodzimą codzienność

czym skorupka za młodu
tym większy fetor jesienią
czas nagli kolana do skruchy
aż po pszenność żalu

z ziarenek dobrej woli
może wyrosnąć chleb
pojednania

warto spróbować

2014- 04- 03

[Mieczysław_Borys]

Podajesz jej rękę. Pozdrawia Mietko.

[teresa943]

@Mieczysław_Borys
albo ... życzliwie "podpowiadam", co powinna...

Dziękuję Mietku i serdecznie pozdrawiam :)

[Zbyszek_Dwa]

Nie łatwo posiąść empatię dla konfliktowej osoby
a co dopiero do takiej, która uważa rzecz i wszystko inne
ważniejszą od człowieka.
Taki „przykład” dla dorastających dzieci, to przyzwyczajanie
do tego, że sumienie, to nie fajna sprawa.

Tak mi się Krysiu skojarzyło, mając pod nosem takie zachowania
sporej części ludzi. Tak nas „wychowują” politycy i specjaliści od mas
poprzez media.

Jednak najważniejszym przesłaniem wiersza jest właśnie empatia
dla ciągle niezadowolonych, nieszczęśliwych ludzi, nie widzących prawdziwego sensu.
Jedynie skrucha wobec życia oraz wobec siebie i innych zmienia światopogląd.
Musi coś „tąpnąć”, aby zrozumieli i ugięli kolana.

Trudny i frustrujący temat, ale jak to Krysia, ujęła wierszem pogodnie :)))

Serdecznie pozdrawiam :) Zbyszek.

[teresa943]

@Zbyszek_Dwa
Zbyszku, przede wszystkim i na pierwszym miejscu wychowuje rodzina. czym skorupka nasiąknie za młodu, tym na starość trąci

A co do przesłania - już tytuł ukierunkowuje, że ... wiersz "zaadresowany" do konkretnej osoby - do kobiety zniewolonej złością - a nie do ... "ludzkości". Jeśli spróbuje z żalem "skruszenia kolan", być może... i ona zostanie obdarzona "empatią" do być zamiast siać "ferment emocji" ale to już jej sprawa... ups, chyba za dużo powiedziałam...

Dziękuję za osobiste refleksje... wiersz b. się cieszy i autorka także :)

Serdecznie pozdrawiam :)