*** (szedł...)

[Jolanta_S.]

szedł rozdarty wpół w niemodnych buciorach
z pustym plecakiem na prawym ramieniu
z lekkim uśmiechem i pewną swobodą
podziwiał miasto o zachodzie słońca
w zachwycie mijał stare kamieniczki
strudzony usiadł nad chłodną Motławą
czytałam jego rozdarcie w pośpiechu
widniało miedzy wsią a wielkim miastem
tak rozeszły się nasze wspólne drogi

zaszłam aż pod dach na dziesiąte piętro
widok z balkonu bardzo późnym zmierzchem
przypomniał cmentarz jesiennej aury
i stare miasto jako cmentarzysko
z milionem świateł częściowo uśpione
bardzo tłoczne dniem zapadało się w sen
lekki wiaterek kołysał nostalgię
"precz z moich oczu" nuciłam pod nosem
moja samotność była przyjemnością

[Marlett]

@Jolanta_S.
A to dobre :)))
Lepsza samotność niż byle jaka znajomość :)
PozdrawiaM.

[Marlett]

@Jolanta_S.
czytałam jego rozdarcie w pośpiechu
widniało miedzy wsią a wielkim miastem
tak rozeszły się nasze wspólne drogi

Czasem los płata figle :)

A tak na marginesie ''samotność'' to rodzaj swoistej filozofii.
''Żyje­my tak jak śni­my – samotnie'' J. Conrad

[Jolanta_S.]

@Marlett
ale myśli bywają wspólne :)
pozdrawiam serdecznie