ciało do ciała

[Natalia__Rainbow]

grzeję się przypadkowym ciepłem
ściankami mlecznej kawy
podbiegunowym kocem
gorącą wodą z naczyń

gdyby zaś zbliżyć ciało do ciała
osmozą wydobyć okruchy żaru
wygodniej ogrzewać dłonie sercem
niż kubkiem

[Artur_Bielawa]

nic nie zasątpi ciepła drugiej osoby, smotność choroba dzisiejszych czasów:) tęsknota za bliskością - ładnie ujęty temat w wierszu. pozdr.

[Jerzy_Edmund_Sobczak]

Trzeba przyznać, że widzę tu rękę poetki obeznanej z piórem.

Sam temat oczywiście banalny, bowiem bliskość, miłość, ciepło uczucia to wątek nieskończenie poruszany w wierszach.
Stąd, naprawdę trudno jest napisać nowy wiersz, nie rozkładając się na powtórzeniach.
Kwestia oryginalności. Kwestia zapisu, podania emocji w zupełnie nowej kompozycji dania.

A Ty robisz to oryginalnie.
Odwrócenie znaczeń jest posunięciem świetnym, bowiem niby piszesz o zwykłych rzeczach, ale używasz ich w niezwykły sposób.
Jak choćby ścianki mlecznej kawy.
Wszyscy wiemy, że chodzi o ścianki naczynia ale ten zapis przełamuje banalność.
Akcesoria grzewcze są u ciebie zrozumiałe, a jednak niezwykłe w kwestii ich zapisu.
Tu znać estetyczną wyobraźnię poetki i jej oryginalną wyobraźnię estetyczną.
Nie mam jednak pewności, czy podobnie jest z doświadczeniem poetki.
Doświadczenie zdobywa się, dużo czytając i dużo pisząc.
Pomaga w jego zdobywaniu również wyczerpujące pisanie recenzji, więcej niż dwuzdaniowe wraz z interpretacją wiersza i zwróceniem uwagi na kwestie techniczne.

Co do kwestii technicznych, a właściwie stylistycznych związanych z użytymi narzędziami poetyckimi, odniosłem wrażenie nadużycia inwersji.

Osobiście nie mam nic przeciwko inwersjom, ale użytym świadomie w celu zaakcentowania konkretnych myśli chociażby. Można tak robić odwracając miejsce słów w wyrażeniu.
Niedoświadczeni poeci uzywają często inwersji jako zapchajdziury w rytmice czy rymowaniu.
W Twoim przypadku, mam wrażenie, że chodzi o błędne pojmowanie estetyki. Dlatego wspomniałem o doświadczeniu.

Chodzi mi o drugą zwrotkę.
Obie użyte przez Ciebie inwersje, moim zdaniem, mijają się z celem i wręcz mają zły wpływ na estetykę wiersza.

Dużo lepiej wyglądałoby to jednak tak;

gdyby zaś zbliżyć ciało do ciała
osmozą wydobyć okruchy żaru
wygodniej ogrzewać dłonie sercem
niż kubkiem

I jeszcze kwestia tytułu.
Uważam, że jest zbyt oczywisty i, poza tym, powtarza się w tekście.
Ponieważ widzę, że potrafisz myśleć bardzo oryginalnie, to i oryginalny, nie tak banalny tytuł potrafisz wymyślić.

Gdyby nie te inwersje, to określiłbym wiersz jako bardzo dobry.
A tak określam go jako dobry.
Moim zdaniem, do przemyślenia.

Możesz spokojnie przyjąć moją recenzję jako komentarz doświadczonego poety i recenzenta próbującego podnieść jakość utworu.
Pełniłem i pełnię tę funkcje na innych portalach.
Jako tzw. recenzent funkcyjny, bądź elita recenzencka.
To tylko kwestia nazwy. Chodzi mi raczej o to, że zwykle wiem o czym piszę.
A piszę, bo rezonuję z wierszem i chciałbym, żeby było jak najmniej nut fałszywych.

Jeżeli chodzi o inwersje w Twoim wierszu, to uważam, że na pewno powinnaś pozbyc sie tej drugiej.
Pierwsza moze zostać w ramach pewnej estetyki i zaakcentowaniu słowa żaru.

Ale minął już rok od wklejenia tego wiersza. Jestem pewien, że przez ten czas zdobywałaś odpowiednie doświadczenie.

Pozdrawiam J.E.S.

[Natalia__Rainbow]

@Jerzy_Edmund_Sobczak
dziękuję za pochylenie się nad tym wierszem i dogłębną analizę :) jestem zwykle otwarta na konstruktywną krytykę i przyjmuję, co napisałeś do serca, pozdrawiam serdecznie