Więcej ciepła i światła

[Marek Wieczorny]

Słowa słówka słóweczka
Landrynki informacji
Strząsam z papieru
Pozostawiam smutek
Środek przekazu

Matka ojciec rodzina
Wyrazy - odkurzam litery
Uczucia jak wosk topnieją
Janko muzykant bękart
Brak świadczeń

Człowiek jednostka ludzie
Zapalam świecę szukam
Ciemnogród nieoświetlony
Budzą się bestie czarne kwiaty
W naszych butonierkach

Więcej ciepła i światła

[Roman Bezet]

Najjaśniej - najcieplej, brzmi wigilijna nutka.
Smutne grudnie, nawet bez kwiatów i świec, a co dopiero z fałszywym przekazem.

Myślę na tymi uogólnieniami: Ciemnogród, Janko... Są osadzone w wierszu mocno - nie rażą, nie upraszczają więcej, niż potrzeba.
Jak zwykle u Ciebie - Marku - problem jest ważny. Wiersz też.
Ładna metafora bestii w butonierce.
pzdr. b

[Joanna_W.]

Ciągi skojarzeń jak zawsze u Pana, Panie Marku, dość wymowne. Zwłaszcza wątek zaczynający się od słów: "zapalam świecę szukam" gorzko przypomina, że... No właśnie! Nie trzeba ocierać się o granice cynizmu; Diogenes udowodnił, ale czy przez to stał się szczęśliwszy, czy kogoś uszczęśliwił?
Zatem postulat dotyczący ciepła i światła pragnę czytać po ludzku najprościej.

Pozdrawiam. A.

[Marek Wieczorny]

Bogdanie!
Święta są zawsze ciepłe i jasne? Popatrz w Wigilijną Noc w okna wielu domów - brak tam ciepła, a dzieciom z tych rodzin... i światła.
Pani Joanno!
Można czegoś nie widzieć, ale nie można twierdzić, że tego nie ma. Zawsze lepiej być okrytym pierzyną, niż ogrzewać się zapałkami - ktoś powie. To jest cynizm.
Serdecznie pozdrawiam
Marek Wieczorny