Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

W rozważaniach, z panią S...i ....
Dlatego tego, chciałem to napisać,
Nie o kwiatkach, które w swej
Bujności i tak mnie zniewalają,
W kolorach, zapachach, tych
relacjach, w dotyku trzmiela,
kóry właśnie poczuł, pierwszy
Powiew Lata, ta niesamowita odmiana,
Naszego pojmowania,
Uwielbiany Baczyński, swego czasu,
Teraz mnie niestety nudzi, ile można
pisać, na temat wschodów Słońca we
mgle naszych marzeń, naszych potrzeb
Nie spełnionych, i stać w miejscu, być
zachowawczym, bo tak nas wychowano,
lubię poczuć wiatr od morza, być latarnią
dla zagubionych i samego siebie, rozwijać żagle
w czasie sztormu, niech samo się dzieje, ja i ON
niech mi wreszcie odpowie, a tu kokoszka kaszkę ...
A cha, więc,
Kobieta i Mężczyzna od wielu lat nad tym się zastanawiam,
Zdominowani poprzez ROZMNAŻANIE, zachowanie gatunku,
Często zapominamy, że tak naprawdę to nie istnieje, Kobieta i Mężczyzna,
Tylko jest ważny CZŁOWIEK, bez znaczenia w jakim jest ciele,
Piękna BLONDNKA, bardzo zgrabna i ładna zajechała mi drogę, w zasadzie
Fajnie, chciała mi w naturze z rekompensować stratę materialną, bo jest do
takiego sposobu przyzwyczajona , tak jej kariera przebiega, lecz umysł mi podpowiada
Nie tędy droga, choć męskie ciało mówi, czemu nie jest super, czemu nie polizać lodów
WANILIOWYCH, przecież to tylko lody i tylko dzisiaj, lecz mam nadzieję, że wiecie o co mi chodzi,
Niestety czasem te lody waniliowe mają też wpływ na innych, miałem napisać piękny
wiersz, żeby się wypowiedzieć w pewnym aspekcie sprawy, lecz się napisało to co się napisało.

Opublikowano

@zamiatacz_ulic
Witaj,

wiesz co?
Tak czytam i czytam Ciebie i zawsze szukam na koniec jakiegoś wniosku, konkluzji, przesłanek rozumowania czy puenty.
No i tym razem jest wyrazista i mocna, że hej.

'lecz się napisało to co się napisało'

Serdeczności :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • a potem zgasło światło w ciszy świecy siedzieliśmy w jedynym jasnym oknie   w końcu nastała ciemność westchnęła i zasnęła   żółty pies ujada z powagą po drugiej stronie księżyca jest kilka ciekawskich osób   wiosna drukuje się w 3D replay zielony pies szczeka ale z honorem  
    • @Berenika97 Bardzo dziękuję!!!   Narracje bohaterek były dla mnie w sposób zrozumiały trudniejsze do napisania. Ale będą sie pojawiać w dalszej części poematu.     Słuchaj mych szeptów. To echo zmarłych woła. Nie budź mnie teraz.   Pozdrawiam
    • Kaktus jak każda roślina też może umrzeć od zaniedbania Zapomniany odłożony odrzucony   Listek po listku odpada ziemia wysycha powoli traci swą barwę i urok   Myślisz, że da sobie radę w końcu taki jest silny może wszystko wytrzymać   Aż w końcu umiera całkiem przez ciągłe odkładanie najprostszych potrzeb nawet
    • "Zacisze ciszy"   Uwielbiam ciszę i każdą z nich słyszę. „Ciszy się nie słyszy” – ktoś powie – „oprzytomnij!” A śpiew ptaków, który ciszę kołysze? Jak się niesie w cichej, pełnej symfonii.   Z wszystkich cisz najczulsza jest wieczorna, gdy zmierzch nadchodzi i dzień do snu się układa. Cichość dnia staje się wtedy pokorna i wolniutko w ciszę nocną zapada.   Ciszę gwiazd błyskotliwych słyszę, jak w czerni snuje się, cicho szumiąc. Tę tak daleką słyszę – czarną ciszę, w otchłani kosmosu jej nasłuchując.   Najbrzydszą ciszę wojen i głodu słyszę, i myśli tych, którzy głusi są z wyboru. Strach dzieci i myśli zbrodniarzy w pysze – wszystkich słyszę, tych ludzi bez honoru.   Własnej zadumy ciszę również słyszę, wpatrzony w sufit krajobrazu wyobraźni. Napływ przeszłości mózgiem mi kołysze, ciszą wspomnień podstarzałej już jaźni.   Lecz najgłębszą ciszę słyszę wtedy, gdy w sobie samym odnajduję tę ciszę. W niej milknie – ból, troska i ludzkie biedy, i pozostaje tylko – dobroci zacisze.   Leszek Piotr Laskowski. 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Zgadza się, ale klimat podobny:). 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...