Ptaki i człowiek

[M_Patriota]

Ptaki układają się do snu
po męczącym za dnia długim śpiewaniu.
Ze świtem śpiew ożywią do utraty tchu
z radością nowy dzionek w wychwalaniu.

Wszystko piękne, co z natury,
bowiem stworzone przez Boga w sumie.
Człowiek zdobywa góry,
a gubi się w tłumie.

Ptak, choć nie posiadłszy tych cech,
nigdy nie błądzi.
Człowiek to ziemski grzech,
wszystko jak władca osądzi.

Do czasu, do czasu,
bo wytrzymałość nie jest wieczna.
Gdy nie będzie już lasu,
boleść nadejdzie obusieczna!

[aluna]

@M_Patriota
Mietku, bardzo ladny wiersz,lekko sie czyta nooo i tyle w nim ciepła, a przekaz napawa nie tylko nostalgią!

Serdecznie!
Hania

PS
Zmieniłabym-a nie wyrachowanym rozumnie.

[M_Patriota]

@aluna - Dziękuję Haniu. Rozumiesz moje wiersze, jak mało kto...
Poprawiłem drugą zwrotkę:

Wszystko piękne, co z natury,
bowiem stworzone przez Boga w sumie.
Człowiek zdobywa góry,
a gubi się w tłumie.

[Stary_Kredens]

takie rymy w sumie w tlumie , to jakby troche na sile przez co wiersz slabszy moim zdaniem moze czasem dobrze z rymow zrezygnowa , ale tresc przednia
pozdrawim kredens
ps. ta klawiatura nie ma znakow polskich stad ich brak sorry

[M_Patriota]

Masz rację, co do wierszy rymowanych, dzisaj nie są w modzie, ale z drugiej strony, ja posiadam różne wiersze - zatem i różne wstawiam, i często tak do końca nie wiem jaki wiersz tutaj wrzucę. Wiosennie pozdrawiam