Asenizacja

[gabrysia_cabaj]

@Jan_Wodnik
luz blues, Janie~~~~~~~~~~~~~~~

[gabrysia_cabaj]

@Anna_Myszkin

Dawniej wyraz asenizacja oznaczał również poprawę warunków zdrowotnych w skupiskach ludzkich.

[gabrysia_cabaj]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

pewnie nigdy się nie dowiesz jak bardzo się mylisz -

[cezary_dacyszyn]

http://www.youtube.com/watch?v=n1qxMA7miyk

albo ... obmyślam nowy wiersz ... ;-)

[gabrysia_cabaj]

@cezary_dacyszyn
fajne!

w procesie tworzenia musi być chwila, że czujesz parcie - pełen spontan:)

[Baba_Izba]

Wiersz przekorny, ciekawy, w moim odczuciu dobrze
napisany, a temat? Temat dobry jak wszystkie inne.
Serdeczności
- baba

[al_meriusz]

"Gdy szliśmy ulicą, nasze kroki brzmiały dla innych ludzi jak brzęczenie monet.
Tak było w naszej wiosce, ale też w mieście zwracano się do mojego ojca 'Panie Xu'.

Jednakże kiedy ojciec robił kupę, wcale nie wyglądał jak bogacz!

Nie lubił robić do nocnika; aby załatwić swój interes, wolał, jak bydlę, iść na otwarte pole.
Każdego wieczora wyrzucał z siebie silne beknięcie i niespiesznie udawał się na początek wsi, gdzie stał kubeł z gnojówką.

Po prostu uwielbiam robić kupę na ziemi naszej rodziny! Uwielbiam, gdy dzień pomału zmierza ku końcowi i po naszych polach zaczyna czołgać się ciemność. Ten kawałek gruntu jest dumą rodziny Xu!

Ponieważ brzeg kubła był dla niego zbyt brudny, zawsze srał w przysiadzie. Zwykł mówić:

Jeśli srać w przysiadzie, gówno nie pryska na pupę.

Z czasem postarzał się i też jego gówno było starsze i z trudnością wychodziło na zewnątrz.

Staruszek...

Ojciec...

Każdego dnia o tej samej porze cała wieś mogła słyszeć odgłosy towarzyszące jego parciu i wyciskaniu.

Dziadku, dziadku, dlaczego się kołyszesz?

Ech, bo wiatr dmucha.

A... czy wiatr może tak dmuchnąć, żebyś się przewrócił?

Tylko jeśli dziadek tego zechce.

Gdy moja córka Fengxia miała trzy lub cztery latka, najbardziej lubiła przypatrywać się dziadkowi robiącemu kupę."

(yu hua, żyć! - fragment z książki)


pozdrawiam, gabrysiu

[gabrysia_cabaj]

Wiesz, al_meriuszu, jesteś mądrym człowiekiem.
Znam pewną młodą osobę (jeśli trzydziestka oznacza młodość), która gdy się zakochała, gdy już była pewna, że to jest ten jedyny - zrobiła przy nim w lesie kupę, o czym nie zawahała się nam opowiedzieć. Mówiłam jej wtedy, że może ją przestać kochać, taką bezpośrednią, odartą z pewnej intymności (chłopak mówił o niej, że jest Calineczką z Krainy Czarów). - Jeśli kocha mnie naprawdę, to nawet moje gówno, odpowiedziała mi.
Pozdrawiam Cię.
Uśmiecham się do Ciebie:)

[gabrysia_cabaj]

@Baba_Izba

Wiesz, Baba, gdybym miała napisać wiersz o niczym, to zwyczajnie chyba musiałabym najpierw puknąć się w głowę:))


pozdrawiam serdecznie i do następnego razu:*
g.

[al_meriusz]

jak się toczy historia calineczki z krainy czarów i tego jedynego?

dobrych myśli :-)

[gabrysia_cabaj]

to cała historia, al_meriuszu - czasem piszę o niej na Trumlu...

[Lilka_Laszczyk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Sam wiersz taki sobie i o niczym szczególnym. Ot, luźny zapis o oczywistych oczywistościach. Ale.... komentarz Mariusza bardzo mi się podobał, więc zostawiam znak właśnie w tym miejscu....
Pozdrawiam autorkę wiersza ( czytałam Twoje lepsze i o wiele bardziej treściwe) i autora komentarza.

[gabrysia_cabaj]

@Lilka_Laszczyk

'Sam wiersz taki sobie i o niczym szczególnym. Ot, luźny zapis o oczywistych oczywistościach.'
może to wiersz o poezji współczesnej, dlatego ma taką ilość odsłon?

[Lilka_Laszczyk]

@gabrysia_cabaj

Dlatego zajrzałam....skuszona ilością odsłon Gabrysiu.
A że rozczarowana treścią...to już rzecz gustu, który jak każdy chyba wie, jest subiektywny i taki właśnie ma być.

[gabrysia_cabaj]

@Lilka_Laszczyk
jaka treść to ja widzę, albowiem mam półkę.
Masz też półkę? heh, pewnie nie.....

[Lilka_Laszczyk]

@gabrysia_cabaj

Ok ,
Jesteś świetna poetycko...
Postaram się omijać komentarzowo Twoje wiersze, skoro "niepodobanie się" nie w smak autorce.
Pozdrawiam życzliwie

[gabrysia_cabaj]

@Lilka_Laszczyk

Zawsze jest takie ryzyko, że szczerość nie popłaca, że odbiorca może się odwrócić plecami i ostentacyjnie wyjść, mówiąc: już tu nie przyjdę, ponieważ nie przyjęto mnie z honorami, z pocałowaniem dłoni - to są koszty związane z publikowaniem, z otwarciem dla wszystkich drzwi w swoim domu, lub bramy do swojego ogrodu.