Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

nie rozrywkowy księgowy

Paweł_Mieszczalski
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Paweł_Mieszczalski

Paweł_Mieszczalski

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Siedzę liczę papier skrobię
Rzucam cyfry o podłogę
Rozpieprzyła mi się czwórka
Miał być koniec a jest górka

Ziewam

Tego nikt się nie spodziewał
Że zostanę dziś do końca
Tam na niebie słońca zgasły
Okna zalał zmrok opasły
Księżyc skręca już rogala
Wyszły kurwy jak ta lala

Patrzę w ekran jednym okiem
Drugim drapię się pod bokiem
Śpiewam trochę lewą stopą
Prawą podtrzymuję oko
Zdała by się chwila przerwy
Nim rozsypią się rezerwy

Zgroza


Cyfry dzisiaj jak szalone
Rozbiegane w każdą stronę
Można się nabawić zeza
Jeszcze prawa stopa śpiewa
Leci od niej alkoholem
Znów zalała się Amolem

Na przelewach dzicz rozpusta
Cyfry mają pełne usta kokainy
Ich dziewczyny Samogłoski
Też pudrują sobie noski
Oko znikło gdzieś z Wieszakiem
Pewnie bawią się robakiem

Idę

Lecę spadam zmykam
To nie miejsce dla Chomika
Stopy z okiem niech zostaną
Posprzątają ten bałagan
Ja uciekam lecę spadam
Wymęczyły mnie roboty
Nie mam siły już na psoty


Koniec

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Charismafilos
      Błędne koła

      Przez Charismafilos · Opublikowano

      @kasia652 jeden dzień na raz. Odwagi!
    • Charismafilos
      SZANTA NIÑA

      Przez Charismafilos · Opublikowano

      @Witalisa ciekawy pomysł! Dobrze opowiedziane również. Masz jakieś belfrowskie zacięcie też?

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Perykles
      Zmierzch Metafor

      Przez Perykles · Opublikowano

      Los poskąpił cudów i mocy  Pod władzą Saturna namacalnie surowy  Białko oka nabrzmiałe żyłkami  Człowiek w końcu dotarł do swych granic    Czucie się niekochanym, samotnym, przegranym...   A więc to w takie miejsca przeszłość prowadzi   To całe szalone piękno w wierszach i eksperymenty odbijające piękne i szalone życie Aż do dobitnej depresji, inercji    Czasem jeszcze się zdarza... Piękno  Zachwyt Studium osobnych, rzadkich przypadków    Teraz interesuje mnie Dobro Nie chcę zboczyć ze srogiej drogi  Karma wyjaśnia te szarpiące się losy  Widma Głosy    Mgła - piękna metafora iluzji    Wszystko się zaczęło od Piękna i Iluzji Taki był początek świata  Wymawiałem wtedy marzenia Podczas gdy rozgrywał się dramat    Pauza    Dramat istnienia dusz nazbyt swobodnych  Dusz przypominających podziemnego człowieka  W których gra melodia straty       
    • Duilla
      Lim O - urlopowy

      Przez Duilla · Opublikowano

      @Ajar41 Zuzanna w kurorcie w Sopocie Chce płacic w dolarach i złocie  Choć jest wielka dama Pierze majtki sama I wiesza je na każdym płocie.                      
    • Witalisa
      SZANTA NIÑA

      Przez Witalisa · Opublikowano

      Wyruszyły we trzy: Największa Marija Najśmiglejsza Pinta Najdzielniejsza Niña   Hej, hej, jak długi rejs Zbiega i znów się wspina Na stromej fali grzbiet Z piaszczystych wzgórz "Dziewczyna"   Zdobędą Nowy Świat Rozbije się Maria Gdzieś zaginie Pinta Sławna będzie Niña   Rei Lavrador, twój las Szkutnicy zaprzedali "Dziewczyna" czesze lok W lusterku morskiej fali   Karaka Marija Karawela Pinta Najszczęśliwsza Niña Z piaszczystych wzgórz te trzy     Rej Lavrador – Król Rolnik (Dionizy I) obsadził wybrzeża Portugalii lasami, z których drewno wykorzystywano do budowy statków morskich w dobie wielkich odkryć. "Santa María", "Pinta", "Niña" ("Dziewczyna") – uczestniczki pierwszej wyprawy Kolumba.  

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...