Zgłoś

uciekła nam z rąk zniknęła nam z serc gdzieś porwał ją wiatr przegonił za próg tonęła wśród łez samotna we mgle oszronił ją mróz błękitem złych snów pod śniegiem wciąż drży w pieszczocie twych słów czekając na znak by poczuć smak ust      

Krzemowe wraki zagniłych okien Owijam szczętnie ponurym wzrokiem I słysząc wciąż grad bijący do boju  W cieniach zaczekam na światło pokoju   A wtedy szereg milczących istot Wokół mnie legnie jak czujny kot Każąc mi żyć cudzym cierpieniem Tym srebrno-złotym pożywić marzeniem    Że gdzieś wśród lamp na starej skale Odszukam serce tak miłe wytrwale Co da mi przysiąść na parę chwil Po trudnych przepraw tysiącach mil   A ja skruszony zostanę na zawsze W cudzej miłości wpatrzony pejzaże  I tam będę brodził w jej rzekach  Łagodząc szwy przeszłego cierpienia

@violetta to anime 

@Simon Tracy wciągające:⁠^⁠) Oczywiście warsztat — wysoka półka. A głos narratora jest świetnie dopasowany 

@UtratabezStraty   Niekoniecznie! Czasownik "dezerterować" ma wiele znaczeń. SJP podaje  - "rezygnować z uczestniczenia w jakiejś trudnej sytuacji z powodu strachu przed negatywnymi konsekwencjami, które mogą być z tym związane".  Gołąbek pokoju zrezygnował w dążeniu do zawarcia pokoju. Wydało mu się to za trudne w tej sytuacji.