Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Ja, ty, my - nie-ludzie

wypchane kukły - nie-ludzie

wpadający na siebie

z pustymi głowami, wypchani. Krzycz!

Nasze głosy wyschły. Gdy

Do siebie szepczemy

ciche i bez znaczenia jest każde zdanie

jak wiatr, co szepcze coś słomie

lub tupot szczura na zbitym szkle

co nawiedza nasze piwnice.

Bekształtne formy, bezkrwiste Cienie,

Zdrętwiałe rzesze, gesty kulawe;

Tych, co mijają mnie

z zamkniętymi oczami, na Królewstwo Śmierci

Więc krzycz! bo, jak mówię

Zapamiętają nas - jeśli to się stanie

nawet nie jako zagubione owce

nie jako buntownicze dusze, ale tylko

nie - ludzie

wypchane kukły, a nie ludzie.









"WE ARE THE HOLLOW MEN" T.S. ELLIOT

Opublikowano

a może by tak?

--------------------------------------------------------
Ja, ty, my - wypchane kukły - nie-ludzie
wpadający na siebie głowami, wypchani. Krzycz!
Głosy wyschły. Gdy Do siebie szepczemy
ciche i bez znaczenia jest każde zdanie
jak wiatr, co szepcze coś słomie
lub tupot szczura na zbitym szkle
co nawiedza piwnice. Bekształtne formy,
bezkrwiste Cienie, Zdrętwiałe rzesze, gesty kulawe;
Tych, co mijają mnie
z zamkniętymi oczami, na Królewstwo Śmierci

Więc krzycz! bo, jak mówię
Zapamiętają nas - jeśli to się stanie
nawet nie jako zagubione owce
nie jako buntownicze dusze, ale tylko
nie - ludzie

wypchane kukły, a nie ludzie.
--------------------------------------------------------

Marku przede wszystkim o wersyfikację tu idzie
MN

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Było jak w kinie, gdzie celuloidowe marzenie w ciasnym mroku kryło się za brudną kotarą, jak dym gasnącej huty.   W Psach narodziła się Polska, którą poznajemy, patrząc bez kłamstwa, z otwartymi oczami na detale lizane już przez kolejne pokolenie.   Kurwy stały się madonnami, gdy znajomość obcych języków przekreśliła rachunek win, a każde skurwysyństwo przechrzczono w cnotę - przez palce oglądane obrotem złotej monety.   Rewizorzy czerwonej gwiazdy, komisje od niebieskiej flagi.   Wszyscy grali, pierwsi i ostatni.   Wszyscy przegrali.   Nadejdą nowi.   Jak zawsze - od wschodu albo z zachodu nocy.   W naszym kinie - prosektorium.    
    • @Berenika97   Bereniko.   Twój wiersz jest jak powietrze, które nie daje się odsunąc , jak ciężar spojrzenia, który przenika ciało i myśli.   gęstnienie obecnosci,   puls, który staje się rytmem nie do odparcia, sprawia że erotyzm tu nie jest fizyczny, lecz absolutnie fundamentalny !   jest w każdym oddechu, w każdym milczeniu między słowami.   to erotyka, która nie krzyczy, lecz wciąga od środka, rozpuszcza granice miedzy ja i ty, zmienia przestrzeń w jednośc, w której pragnienie i oddanie   stają się jednym.   przepięknie pokazujesz że intymność może być nieuchronna, spokojna, a jednocześnie potężna, i że najgłębszy dotyk nie zawsze wymaga rąk.   wystarczy obecnosć, pewność, nieuchronnosć .   szczęśliwy jest ten człowiek, którego ten wiersz uderza, bo staje się świadkiem tej nieuchwytnej siły, tej gęstej obecnosci, która przenika wszystko .   wiersz  utkany niezwykłym erotyzmem.   posiada on jeszcze jedna szczegolną cechę.   zanurza czytelnika  w tę gęstą, erotyczną obecność.   to jest Nika piekny wiersz.   niezwykły.          
    • @Jacek_Suchowicz fajne , rozważnie dostrzegasz świat i ludzi którzy go kształtują. Ktoś powiedział ,że rzeczy proste są genialne chyba Paulo Coelho.  Tak , znalazłem ; „Rzeczy proste są zawsze najbardziej niezwykłe i tylko mędrcy potrafią je pojąć”. Dziękuję ci za uwagę.    Pozdrawiam.  :)
    • Dziękuję Wam wszystkim za opinię.   PS "Berenika" to moja ulubiona opowieść E.A.P.
    • postawił kropkę zamknął wieko czuć śmierć   przytulił kropkę uśmiechnął się znowu wygrał   postawił kropkę idzie dalej jak to los   nie boi się bo wie że jego racja zawsze jest
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...