Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Nienawiść

W mroku zagubiony, wrażliwości pozbawiony
W uczuciach zaniedbany i z uczuć ograbiony
Błądzę w mych ciemnościach, szukam świadomości
Szukam zrozumienia, szukam odkupienia.
Odkupić chcę mą winę, błędy z przeszłości
Skrzywdziłem swą rodzinę, skrzywdziłem z samotności.
W afekcie zaniedbałem, z gniewu zapomniałem
Ból im sprawiłem, uczucia podeptałem.
Bom uczuć pozbawiony, tylko jedno mi zostało
Jedno już mną włada, serce oplatało.
Zatruło mą duszę, zapuściło swe korzenie
Czuję tylko suszę, wiem że uciec musze.

Nienawiść tym uczuciem, nienawiść mnie przepełnia
Ona mnie napędza, pustkę mą wypełnia
Sens życiu nadaje, czynami moimi włada
Zło się prostym staje, dobro we mnie upada.
Ginie beznamiętnie, powoli usycha
Bezszelestnie więdnie, w samotności zdycha.
Znika, zapomniane, prawie niewidoczne
nie wraca niechciane, na złu już tylko spocznę
Miłość we mnie zginęła złem zarośnięta,
nienawiść pozostała, od teraz dla mnie święta

Mam więc tylko jedno uczucie, które mym przeznaczeniem
Wypełniło moją duszę, wiec jest też mym zbawieniem.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Jacek_Suchowicz   Bardzo dziękuję!  Serdecznie pozdrawiam. :)    Lecz choć spóźnione, to ciepłe tchnienie Potrafi skruszyć najtwardszy głaz. Zanim zapadnie głuche milczenie, Warto spróbować – choć ten jeden raz. Bo gdy odwilży poczujemy drżenie, Nawet na lodzie wyrośnie kwiat. Żal to nie tylko smutne wspomnienie, Lecz most, co łączy pęknięty świat. @vioara stelelor   Dziękuję za to połączenie - i za to, że dostrzegłaś tę granicę. Wiersz rzeczywiście dotyczy myśli samobójczych, konkretnie z ksiązki, gdzie bohaterka właśnie tak - stopniowo oswaja tę myśl. To, co opisałaś jako "krystalizowanie się wewnętrznej siły", w tej narracji jest czymś odwrotnym- pozornym uspokojeniem, które jest właśnie niebezpieczne, bo piękne. Wiersz stara się to pokazać od środka, bez oceniania.  Dziękuję Ci za tak głęboką analizę. To dla mnie bardzo ciekawa perspektywa. 
    • @Lenore Grey Bardzo lubię wszelkie wiersze i piosenki z motywem nocnego okna.
    • @Christine Ty też się napracowałaś

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @iwonaroma w różnych płaszczyznach można pojąć ale czy we wszystkich zrozumieć - nie da się   gdy tak się człowiek wokół rozejrzy wsłucha się w siebie radio internet to z przerażeniem zaraz namierzy mnóstwo suflerów w nocy i we dnie   kiedy zaprzęgnie szare komórki wybierze to co najwartościowsze i zaprzestanie powtarzać bzdurki to co jest dobre natychmiast poprze  ... :)
    • @Lenore Grey   Wiersz działa jak to okno - wpuszcza tylko tyle światła ile trzeba. Pęd wierzbiny i serafiny w jednym półmroku, jedno naturalne drugie nadprzyrodzone, i żadne nie jest pewne. Bardzo oszczędne i bardzo skuteczne. :) Pozdrawiam. :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...