Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

„Opętanie”


Rekomendowane odpowiedzi

Tyle do stracenia mam,
Kiedy jestem całkiem sam.
Wokół tylko nędzny pył,
Czuję się, jakbym znów tu był...

Zgubna trwogo,
Martwa nadziejo,
Wspaniała księżniczko,
Tak niewiele do zbawienia.

Budzę się ubrany
W podarte sukmany,
Chodzę kalecząc stopy,
Żebrząc nawrotny.

Przewracam wywracając się,
Odwracam zawracając,
Znikam w przepływach deszczu,
We mgle rozpuszczonej.

Odnośnik do komentarza
Udostępnij na innych stronach

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


×
×
  • Dodaj nową pozycję...