Jaruś nie pal tyle...czyli geniusz i junona w epoce światłowodów

[henryk_bukowski]

nie wiem jak to opisać

tęsknię do Ciebie

bez zapowiedzi
nie będzie

rozdane wszystkie krzyże

kartki papieru zastapiły ekrany
białe i szumiące kosmosem
pulsują kursory

zapowiada się upalne lato
nie wiem jak to opisać

buzia gorąca

w popielniczce coraz więcej popiołu
nie chce mi się wierzyć
niby siedzę a leżę
bezkarnie

błądząc dłonią
pod twoją sukienką
ty nie masz majtek
a ja już dawno

spadłem z trzepaka
nie wiem jak to opisać

kocham

[Marek_Orzełowski]

też nie wiem jak to opisać. pozwolę jednak sobie. wydaję mi się, że jest potencjał, ale wciąż droga z prostych. brak jakichś: ogłady, oczytania. przypomina Wojaczek, ale on metaforę wrzucał ze zblazowaniem, od niechcenia, a silnie jak kropla atramentu. tu nie.