Ja, Śmierć i Krzysiek z Wypożyczalni Kaset

[mars]

...leniwie słońce wpatrzone w
nasze świecące po piwie śle-
pia, a czasu jest aż tyle że
nie mieści się na cyferblacie
krzyśkowej cebuli po ojcu

nasze łańcuszne rumaki
czekają na pierwsze ostrogą
zacięcia, a słów ciśnie się tyle
że milczenie jest najlepsze
i tylko czasem z mozołem
przedostaje się litera po literze
słowo słówko pierdółko
przez nieruchome usta
most... rzeka... ludzie... piwo...
a śmierć dopowiada zakończenie
...ostatni ...głębia ...cienie ...zimne

rozsypany po blacie filmowym
bilon wspomnień uwalnia nas
od czasu pieniędzy przymusu
pracy i prozy życia powszedniego,
daje mi żywot wieczny, a
Krzyśkiem jakoś wzgardza.

siedzimy w tym samym ogródku
utkanym z pajęczych wymiocin
i łodyg chmielowych do nieba...
tylko pchła błyska nam po oczach
swym aparatem ortodontycznym
a słońce w kolorze piwa
klepie zdrowaśki leniwie...

[aluna]

Uśmiechnęłam , sie i dobrze , podoba mi się "nasze łańcuszne rumaki"...
-zresztą , cały ma w sobie tyle treści , jakbym film oglądnęła!

Pozdrawiam!

[Waldemar_Talar_Talar]

Witaj Marku - ja również uśmiechnąłem się do twego wiersza .
Ostatnia zwrotka sentencją całości .
Dobry wiersz .
pozd.

[Lilka_Laszczyk]

Wiersz, który trzeba czytać kilka razy, żeby zrozumieć liczne metafory, podteksty i podszepty. Niektóre naprawdę oryginalne i piękne (jak np. ten o czasie nie mieszczącym się na....) albo o milczeniu i jego konsekwencjach i niepotrzebności mówienia.
Niektóre sformułowania mniej trafne może dlatego, że troszkę dla mnie niezrozumiałe
( fragment o pchle).
Ogólnie wiersz bardzo mi się podobał. Wspaniale uchwycona chwilka przez bystrego obserwatora i uczestnika zdarzeń kawiarnianych ( tym razem to nie hipisi pod obserwacją...)
Gratuluje wiersza i pozdrawiam

[mars]

Dziękuję wam za miłe przyjęcie utworu ;-)