Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

koszyk szykowny wyplatany
koronka mamusiną dziergana

Kapturek czapeczkę i myk,,,
jak przykazano -idź prostą

a już zielony mosteczek
a już zielona trawka

oj! a w niej zielony szczaw
oj! a w nie zielna koniczyna

a wezmę odrobinę
a wezmę cóż ,zielone!

szkoda że nie czterolistna
bo innej ci pod dostatek

dalej drzewa niewysokie
mirabelki zielone takich nie trzeba

rozchoruje się bardziej
rodzinna o niej trwoga

nie ma jak zaniosę starowince
co w ciężkim mniam ,,,mniam,,,

zieloną pietruszkę koperek i herbatkę
sprawdzone niezgubne i wskazane

a zielony leśniczy jeszcze
strzelbę czyści i zamiary ćwiczy

bajka kończy się dostatnio nie ma głodu
w zielonym gaiku kąpiemy się z wilkiem

ojej!pisałam w zielonej sukience
cóż przypadki chodzą oj chodzą,,,


Dnia: 2013-08-05 18

Opublikowano

Ściągała proszę pani od mnie!!

Bajeczka bardzo ciekawa. Wspaniała interpretacja klasyka na nowo. Wrzucając w problemy dzisiejszego społeczeństwa. Oczywiście tradycyjnie Haniu NIE NAPISZĘ swojej interpretacji tutaj :) Jak bardzo chcesz, na Pw. Nie lubię psucia innym zabawy :) Pozdrawiam!

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


A jak myślisz mario bard , gdybym wstawiła wszystkie moje wiersze , myślę ze dopiero byś się dziwiła?!

Nie mam 20-tu lat i swoje przeżyłam,,,a dalej dopowiedz sobie sama!
Pozdrawiam!
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


A niby z czego Wodzu miałbym ściągać , leżał w Warsztacie , i wtedy to nic ?!

I proszę podać mi wiersz , z którego niby miałam by ściągać?!
NO I NA WP SĄ TYLKO CIASTECZKA!
Opublikowano

Przeprosinowy bukiet słowny
z tulipanów białych
i róży herbacianych
no może nie dosłowny

Głupota żartów delikatnych
na cieniutkiej materii uczuć
palnąć głupotę i nie czuć
że to może dotknąć innych

o wybaczenie błagalny śpiew
lament biednego łabędzia
czy wybaczy mi sędzia?
prosić będę emocji złych wywiew...

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Dziękuje Lilko za czytanie i odniesienie się do przemyślenia!
Taki był mój zamysł aby na zielono- trochę z podszyciem ,,,rozbawić!

Pozdrawiam serdecznie !
Hania
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Dzięki Stan i oto chodzi , przecież wszystkim nie dogodzisz,,,!
Cieszy że śmieszy!
A połknąłeś go ,,, jak czytam,,,ooo!
Pozdrawiam!
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



alunko, sorki, ale wierszyk bardzo niedopracowany... i nie będę ci kadzić że misie, niestety, niemisiem :D
uściski :D


Stasiu , masz pełne prawo wyrazić swoje odniesienie po czytaniu mojego skrobania , taki siemi napisał , jak pisze z podszyciem,,,!
Dziękuję za odwiedzinki!
Uściski!
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Stasiu , alez za co!
Besztanie nie lezy w mojej naturze , konstruktywne komentarze -owszem !
Po to wstawiamy nasze pisanie - by dostać miodku co nie co -a czasem besztanie,(no i robali czego nie chwalę !).
Uściskuję!
Hania

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • To opowieść o cierpliwości, która nie żąda natychmiastowych cudów. O pracy serca, która nie zawsze przynosi kwiaty od razu, ale kiedy już zakwitną, są prawdziwe. Bardzo poruszyła mnie ta cisza ogrodu i moment, w którym słowo okazuje się jedynym możliwym gestem. Historia o odzyskiwaniu radości bez zawłaszczania. O ogrodzie, który zakwita dopiero wtedy, gdy ktoś umie przy nim po prostu być.   Masz pióro, które umie czekać, nie przyspiesza tam, gdzie trzeba pozwolić czytelnikowi iść własnym krokiem. To pióro pracowite jak ten ogród: najpierw cisza, potem wysiłek, potem dopiero cud - nie na pokaz, tylko do przeżycia.   Niezapominajki zostają ze mną długo po lekturze, odkładam tę baśń jak książkę, i zamykam ją uśmiechem.
    • to tak globalnie?
    • BÓG DOBRY Dobry Bóg obdarzył mnie skrzydłami, pozwolił lecieć tam, gdzie wolna wola, dał siłę, wiarę i nieba aksamit, pozwolił, bym żył, a nie istniał, by ziemia cała była tylko moja.   W zamian nie zabrał nic, co było marne, chciał tylko duszy dać we mnie schronienie, kazał, bym chronił ją przed myślą czarną, hordą aniołów wsparł słuszne dążenia.   Masz jedno życie, możności wyborów i wsparcie czynów, co mej chwale służą, lecz gdy na skróty będziesz brnąć do złego celu, to życie będzie ci kolcem, nie różą.   Lecz z przymrużeniem oka nieraz mnie traktował, wiedząc, żem tylko człowiek z gliny zbyt surowej, wybaczał potknięcia i nieroztropne słowa, na wsparcie w wierze zawsze był gotowy.   Przywilej wiary to przywilej chwili, w której na wieczność człowiek zbiera czyny, życie przemija ja dym z kadzidełka, nic się nie dzieje przypadkiem i  bez kary za winy.   Bogdan Tęcza.  
    • @tie-break Dziękuję.   @Tectosmith Słuszna uwaga. Możnaby jakieś akrobacje czynić, że to taka półtwarda ziemia ;) Dzięki za czytelnictwo.
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Właśnie, a nie każdy przecież jest artystą w tej dyscyplinie:). Dzięki za wpis.  Dokładnie, jak taki strachliwy, czy niezdecydowany, to dobrze to nie rokuje.  Pozdrawiam zdecydowanie:).  Generalnie jest, jak piszesz, wyczucie może mylić, ale jak mawiają w brydżu, "jak się wahasz, licytuj wyżej" :). Pozdrawiam
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...